برترین ها

پزشکی Archives - برترین ها

--
  • تاریخ : ۲۳ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 0 views

شما زمانی به گرفتگی عضلانی دچار می‌شوید که عضلات قسمتی از اسکلت ماهیچه‌ای بدن‌تان به صورت غیر ارادی و به زور منقبض می‌شود. در حالی که آن عضلات باید به صورت پیش فرض در حالت استراحت قرار می‌گرفتند. این دسته از عضلات که مخطط (یا اسکلتی) نامیده می‌شود، در حرکت و موقعیت بدن تاثیر حیاتی دارند. هر چند برخی از ماهیچه‌های دیگر نظیر عضلات مخطط موجود در قفسه سینه و شکم، از محتویات داخلی تنه حفاظت می‌کنند.

هنگامی که عضله غیر ارادی به یک‌باره و برخلاف انتظار منقبض می‌شود، در اصطلاح پزشکی می‌گوییم عضله دچار «اسپاسم» شده. اگر اسپاسم دردناک و مداوم باشد، تبدیل به گرفتگی عضلانی مزمن شده و معمولا به کارگیری عضلات با درد همراه است یا دامنه فعالیت عضله مورد نظر برای مدتی کمتر از حالت عادی خواهد شد.

گرفتگی عضلانی

انواع عضلات در بدن انسان: (به ترتیب از راست به چپ) عضله صاف، مخطط و قلبی.

بسته به گرفتگی عضلانی و موقعیت ماهیچه‌ها در بدن، ممکن است گرفتگی عضلات را از چند ثانیه تا چند ساعت تجربه کنید. در برخی از اوقات این گرفتگی‌های عضلانی ممکن است حتی چندین و چند بار در یک ناحیه ظاهر شود که معمولا در افراد کم‌ تحرک این اتفاق تقریبا طبیعیست.

این احتمال نیز وجود دارد گرفتگی عضلانی صرفا در یک بخش کوچک یا در تمام فیبرهای عضله ایجاد شود. حتی ممکن است این عارضه را در چند عضله در کنار هم ببینیم؛ به عنوان مثال ما قادر نباشیم انگشتان دست را  کامل خم کنیم و مجبور شویم این عمل را با فشار و درد انجام دهیم. در بعضی اوقات تارهای عضلانی در جهتی مخالف منقبض می‌شوند و به دنبال آن، اسپاسم شکل می‌گیرد.

گرفتگی عضلانی

فرقی نمی‌کند شما اهل کجا هستید و چه سنی دارید. گرفتگی عضلانی به شدت رایج بوده و گرفتگی عضلانی را تقریبا همه، حتی کودکان حداقل یک بار تجربه کردند ولی با این تفاسیر گرفتگی عضلانی بیشتر در بزرگ‌سالان نمود پیدا کرده و با افزایش سن، این عارضه نیز بیشتر پدیدار می‌شود.

از لحاظ آناتومی بدن، هر عضله‌ مخطط که به واسطه اراده‌ خودمان کنترل می‌شود، به ویژه عضلات ناحیه پا این پتانسیل را دارد تا دچار اسپاسم شود. معمولا بیشترین ناحیه گرفتگی عضلانی، در ناحیه پا گزارش شده. البته باید به این نکته نیز اشاره کرد گرفتگی عضلانی صرفا منحصر به عضلات مخطط نیست و عضلات صاف نیز این قابلیت را دارند تا درگیر شوند. ولی به علت گستردگی مطالب در حیطه فیزیک بدن، در این یادداشت قرار است صرفا اطلاعاتی در رابطه با گرفتگی عضلات مخطط با شما در میان بگذاریم.

گرفتگی‌های عضلانی در عضلات مخطط به سه دسته تقسیم می‌شوند: گرفتگی حقیقی، تِتانی و دیس‌تونیک. این طبقه‌بندی‌ها بر اساس دلایل مختلف در ایجاد اسپاسم و منطقه درگیرکننده ایجاد می‌شود که در ادامه درباره هر یک از این نوع اسپاسم‌ها مختصر صحبت می‌کنیم.

گرفتگی عضلانی

گرفتگی عضلانی حقیقی

اسپاسم حقیقی، متداول‌ترین نوع گرفتگی عضلانیست که قطع به یقین هر فرد آن را حداقل یک بار در ورزش‌های هوازی تجربه کرده. در این نوع گرفتگی عضلانی، یک بخش یا کل عضلات یک ناحیه دچار انقباض می‌شود. جهت جلوگیری از اضافه‌گویی و اتلاف وقت، دلایل به وجود آمدن اسپاسم حقیقی را در چند بند به صورت خلاصه‌وار ذکر می‌کنیم.

* از دست رفتن آب بدن به همراه سدیم

* فعالیت‌های بیش از حد در ورزش‌های هوازی

* آسیب‌های استخوانی نظیر شکستگی مفاصل

* افزایش سن

* عارضه‌ سیروز کبدی که در این بیماری، مایع بدن در حفره شکمی جمع شده و آسیت شکل می‌گیرد.

* بیمارانی که نارسایی کلیوی دارند و تحت درمان دیالیز قرار گرفته‌اند.

* کاهش قابل توجه کلسیم و پتاسیم در خون

* کمبود ویتامین D: به عقیده بسیاری از پزشکان، سرچشمه بسیاری از دلایل فوق در انقباض‌های عضلانی‌ست.

گرفتگی عضلانی

گرفتگی عضلانی نوع تتانی

واژه تِتانی از تاثیر سم تتانوس روی یاخته‌های عصبی گرفته شده. در گرفتگی عضلانی نوع تتانی، سلول‌های عصبی موجود در بدن، در برابر هر محرکه‌ای حساسیت‌پذیری بیش از اندازه‌ای از خود نشان داده و به دنبال آن، حداکثر واکنش انقباضی را در عضله به دنبال خواهند داشت. همین واکنش به ظاهر ساده موجب ایجاد گرفتگی و اسپاسم در عضلات می‌شود. سرچشمه این نوع گرفتگی، کاهش میزان کلسیم و منیزیم در خون است. به همین سبب کمبود یا نقص در عملکرد هورمون پاراتیروئید و تیروئید می‌تواند عارضه تتانی را برای فرد به دنبال داشته باشد.

معمولا تتانی در مقایسه با اسپاسم حقیقی به واسطه وجه شبه بسیار زیاد، به راحتی قابل تمایز نیست. ولی معمولا در عارضه تتانی این احتمال وجود دارد بی‌حسی در منطقه دچار اسپاسم و حتی مناطق دیگر نظیر ناحیه دهان نیز درک شود. گرفتگی عضلانی از نوع تتانی می‌تواند با درد نیز همراه باشد. معمولا با مصرف ویتامین‌های کلسیم با این نوع گرفتگی عضلانی می‌توان مقابله کرد.

گرفتگی عضلانی

گرفتگی عضلانی نوع دیس‌تونیک

در حالت دیس‌تونیک، عضلاتی که نیاز به انقباض ندارند بنا به دلایلی منقبض شده و بسته به منطقه مورد نظر، ممکن است این پرش عضلانی به چشم بیاید. در این نوع گرفتگی عضلانی، تارهای عضله در خلاف جهتی که انتظار داریم، انقباض یافته و چه بسا کارایی اندام مورد نظر را کم می‌کند. معمولا در انقباض دیس‌تونیک، ماهیچه‌های ناحیه دست دچار گرفتگی و پرش عضلانی می‌شوند و به همین خاطر فرد در زمان تایپ کردن، نواختن موسیقی به واسطه آلات مختلف و حتی دست‌خط معمولی‌اش دچار نقص می‌شود. با این حال خوشبینانه نگاه کنید. گرفتگی عضلانی نوع دیس‌تونیک چندان رایج نیست!

گرفتگی عضلانی

سوال: آیا تمام گرفتگی‌های عضلانی در این چند دسته طبقه‌بندی می‌شوند؟

مسلما خیر. گرفتگی‌های عضلانی که انواعش را نام بردیم صرفا در یک فرد سالم و بدون سابقه بیماری است. خیلی از گرفتگی‌ها بعید نیست به بیماری‌های عصبی و ماهیچه‌ای ربط داشته باشد. به عنوان مثال بیمار در مواجهه با بیماری لو گِریگ (آمیوتروفیک لترال اسکلروزیس) ضعف عضلانی را تجربه می‌کند و رفته رفته عضلاتش تحلیل می‌رود. یا در عارضه رادیکولوپاتی، درد شدید عضلانی و بی‌حس شدن اندام‌ها، بیمار را تا سر حد مرگ آزار می‌دهد. حتی در بیماری دیابت که قبلا مفصل صحبت کردیم، بیشتر دلایل هورمونی دارد، ضعف اعصاب محیطی منجر به بروز نوروپاتی شده و به دنبال آن، گرفتگی عضلانی دیس‌تونیک در پاها رویت خواهد شد. اگر قند خون بیمار کاهش پیدا نکند، ممکن است حتی مچ پای بیمار دیابتی قطع شود.

سوال: آیا با مصرف داروهای شیمیایی، دچار گرفتگی عضلانی می‌شویم؟

عارضه اسپاسم و گرفتگی عضلانی جزو عوارض جانبی بسیاری از داروهای شیمیایی است. داروهای دیورتیک (ادرارآور) همانند فروزماید (لازیکس) یا هر دارویی دیگری که باعث از دست رفتن آب بدن شود، این قابلیت را دارند تا اسپاسم را در عضلات کم تحرک بدن ایجاد کنند. برخی از داروهای کاهنده سطح کلسترول خون همانند لواستاتین نیز می‌تواند اسپاسم عضلانی را به همراه داشته باشد.

اگر بخواهیم لیست کامل داروهای شیمیایی (حتی پر کاربرد) را بنویسیم، یک یادداشت ۱۰ هزار کلمه‌ای را باید مد نظر داشته باشید. چرا که اسپاسم عضلانی در اکثر عارضه‌های جانبی داروها وجود دارد. با این حال بسته به قدرت جسمانی و وضعیت دستگاه ایمنی بدن‌تان، اسپاسم را در اندام‌های مختلف‌تان ممکن است تجربه کنید.

گرفتگی عضلانی

ارتباطی بین کمبود ویتامین‌ و گرفتگی عضلانی وجود دارد؟

کمبود ویتامین‌ها همانند تیامین (B1)، پانتوتینک اسید (B5) و پیریدوکسین (B6) می‌تواند در بدن به صورت مستقیم یا غیرمستقیم روی ایجاد گرفتگی عضلانی موثر باشند. البته هنوز علم پزشکی نتوانسته علت مولکولی رابطه بین گرفتگی عضلانی و کمبود این ویتامین‌ها را پیدا کند. ولی در هر صورت فعلا در بالین مشخص شده رابطه مستقیمی بین کمبود ویتامین و گرفتگی عضلانی وجود دارد.

گرفتگی عضلانی

آیا گردش خون ضعیف می‌تواند علت گرفتگی عضلانی باشد؟

در بدن انسان دو نوع گردش خون وجود دارد. گردش خون ریوی و گردش خون سیستمیک. در نوع دوم اگر ماهیچه‌های قلب به اندازه کافی جهت پمپاژ قلب قدرتمند نباشند، اکسیژن کافی به عنوان سوخت سلول‌های عضلانی به اندام‌های تحتانی بدن نمی‌رسد و احتمالا فرد دردهای شدیدی را در ناحیه پا احساس می‌کند.

معمولا این نوع گرفتگی عضلانی در ورزش به خوبی حس می‌شود ولی این اسپاسم دردناک، علت دیگری به جز دلایل فیزیولوژیک ماهیچه‌ای دارد. درد ناشی از گردش خون ناکارآمد در حین ورزش به خاطر تجمع لاکتیک اسید در سلول‌ بافت‌های عضلانی موجود در اندام‌های تحتانی ایجاد می‌شود. چرا که سلول‌ها برای تولید انرژی به سمت چرخه غیرهوازی روی می‌آورند و عضلات در این حالت سریع‌تر خسته می‌شوند و عملکردشان به طرز چشمگیری کاهش پیدا می‌کند. اگر بعد از تلاش‌های مستمر در ورزش طی چند ماه، پیشرفت خاصی در راستای کاهش اسپاسم در هنگام ورزش احساس نکردید، به شدت توصیه می‌کنیم به پزشک معالج‌تان رجوع کرده تا یک تست ورزش را جهت آزمایش سلامتی قلب‌تان ترتیب بدهد.

گرفتگی عضلانی

چطور حین ورزش دچار گرفتگی عضلانی نشویم؟

ساده‌ترین و راحت‌ترین روش، در انجام حرکات کششی پیش از شروع تمرین‌های باشگاهی یا ورزش است. سعی کنید پیش از شروع به فعالیت، مایعات زیادی بنوشید. اگر قرار است یک پیاده‌روی یا حتی ورزش دو به مدت طولانی (نیم ساعت بیشتر) انجام دهید، حتما یک بطری آب کوچک و مقداری خرما یا کشمش به همراه داشته باشید تا آب و مواد معدنی از دست رفته بدن‌تان را احیا کنید. این طرز فکر را دور بیندازید که در فصل پاییز و زمستان کمتر عرق می‌کنیم، پس نیازی به بطری آب نیست. چرا که آب میان بافتی بدن‌تان در طی ورزش‌های هوازی کم خواهد شد. پس این توصیه را جدی بگیرید و نتیجه حیرت‌ برانگیز را در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

شاید این سوال نیز برای‌تان پیش بیاید چه میزان باید آب نوشید تا گرفتگی عضلانی در هر بار ورزش به حداقل برسد؟ بد نیست یک بار پیش و پس از ورزش، خودتان را وزن کنید تا در ببرید با یک بار ورزش، چه میزان آب از دست می‌دهید و سپس تصمیم بگیرید به چه طریقی این آب از دست رفته را در حین ورزش مجدد برگردانید. این موضوع را مد نظر داشته باشید ۱ لیتر آب معادل ۱ کیلوگرم وزن دارد. و بر اساس آن، آب مورد نیاز بدن‌تان را تامین کنید. فیزیولوژیست‌های ورزش معتقدند پس از ورزش هوازی، باید به ازای هر ۵/۰ کیلوگرم کاهش وزن بدن، حداقل ۵/۰ لیتر آب نوشید.

گرفتگی عضلانی

آیا داروهای شیمیایی خاصی برای جلوگیری از کاهش گرفتگی عضلانی وجود دارد؟

در سال‌های اخیر تنها داروی شیمایی پر استفاده کوایناین (Quinine) معرفی شده و جالب است بدانید این دارو سال‌های زیادی جهت درمان مالاریا مورد استفاده قرار گرفته است. مکانیسم عملکرد کوایناین در کاهش میزان انقباض‌پذیری ماهیچه تعریف شده. هر چند کوایناین تاثیر متفاوتی در احیای قدرت هر فرد در بر دارد. ولی کوایناین نیز درست همانند دیگر داروهای شیمیایی از عوارض جانبی گوناگونی بهره می‌برد. به عنوان مثال مصرف کوایناین در بانوان باعث سقط جنین و به دنیا آمدن نوازادانی با نقص‌های مختلف می‌شود. همچنین کوایناین در پلاکت‌سازی دستگاه عروقی بدن نیز اختلال ایجاد می‌کند و اگر فرد دچار خون‌ریزی شود، به همین راحتی خونش بند نمی‌آید. این عارضه‌ها باعث شده تا تجویز کوایناین صرفا برای جلوگیری از عارضه گرفتگی عضلانی چندان عقلانی نباشد. به همین خاطر سازمان غذا و داروی ایالات متحده، این دارو را برای درمان این عارضه به هیچ عنوان تایید نمی‌کند و کوایناین در حال حاضر در کشورهای خارجی برای مصارف دیگر به فروش می‌رسد.

گرفتگی عضلانی

گرفتگی عضلانی راجعه چیست و آیا برای سلامتی فرد خطرناک است؟

اگرچه گرفتگی‌های عضلانی آزاردهنده است، با این حال شرایط وخیمی برای سلامتی فرد ایجاد نمی‌کنند. اهمیت گرفتگی‌های عضلانی راجعه در ناراحتی‌هاییست که بیمار در طی یک بازه زمانی شاید طولانی به زبان می‌آورد. اگر احساس می‌کنید برخی از عضلات کمر‌تان هر از گاهی می‌گیرد و با ماساژ و دوش آب گرم این عارضه بهبود پیدا می‌کند، بد نیست بیشتر تحرک داشته باشید و با مصرف مولتی ویتامین، این عارضه را برطرف کنید. اگر فکر می‌کنید عضلات پای شما مدت طولانیست که خواب می‌رود و با وجود انجام ورزش‌های هوازی در بلندمدت، هنوز این گرفتگی‌های عضلانی پابرجاست، به سراغ پزشک معالج‌تان بروید تا اگر ناراحتی‌های قلبی احتمالی برای‌تان پیش، با تجویز داروهای مختلف ختم به خیر شود.

به غیر از موارد اشاره شده، سایر گرفتگی‌های عضلانی گذراست و پس از مدتی با استراحت و نوشیدن مایعات زیاد، این عارضه کاملا حل می‌شود و نیازمند هیچ گونه خود درمانی یا تزریق آمپول‌های شل‌کننده عضلانی نیست.

The post همه چیز درباره گرفتگی عضلانی ؛ انواع، دلایل و درمان‌های پیشگیرانه این عارضه appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۱ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 3 views

اخیراً محققان سعی کرده‌اند که چیپست‌های تحریک کننده‌ی عصبی توسعه دهند. این مسئله موجب می‌شود که هکرها بتوانند خاطرات دروغین طراحی کرده و آنها را به وسیله همین چیپست ها در ذهن یک کاربر جاسازی کنند. بدین ترتیب با این چیپست‌های داخل مغز، دستکاری خاطرات امکان پذیر خواهد شد.

گروه محققان عصب شناسی دانشگاه آکسفورد انگلستان و شرکت امنیتی کسپرسکی متوجه شده‌‌اند که در آینده‌ای نزدیک می‌توان ابزار‌های پزشکی در ذهن کاربران جاسازی کرد و بیماری‌های زیادی نظیر پارکینسون را درمان نمود.

به گفته‌ی کارشناسان طی ۱۰ سال آینده، تکنولوژی این حوزه به جایی می‌رسد که شرکت‌‌ها می‌توان چیپست‌های تقویت حافظه‌ تجاری برای کاربران تولید کنند. در این صورت هر کاربر می‌تواند با خرید این چیپست‌ها و جاسازی آنها در مغز، کارایی ذهن و حافظه‌ی خود را تقویت کنند.

این درحالی است که بیست سال بعد و با پیشرفت تکنولوژی، هکرها قادر خواهند بود روی خاطرات کاربران کنترل بیشتری داشته باشند و حتی ممکن است بتوانند خاطرات دروغین در ذهن آنها قرار دهند.

توسعه چنین تکنولوژی هایی، فواید زیادی بر سلامت انسان خواهد گذاشت و به وجود آمدن تکنولوژی های بیولوژیکی زیادی نظیر افزایش ظرفیت ذهن را ممکن خواهد کرد. از سوی دیگر ممکن است همین پیشرفت موجبات هک شدن ذهن آدمی را نیز فراهم آورد.

محققان مدعی شده‌اند که در صورت پیشرفت این تکنولوژی ممکن است که هکر‌ها بتوانند خاطرات جعلی در ذهن بسیاری از کاربران یک کشور قرار دهند یا یک حادثه‌ی سیاسی را از خاطرات ساکنین منطقه‌ای خاص پاک کنند. بدین ترتیب ممکن است حملات سایبری رنگ دیگری به خود بگیرند و هکرها از موقعت خاص خود برای دزدی، پاک کردن یا قرار دادن خاطره‌ای خاص در ذهن کاربر استفاده نمایند.

شایعه شده دارپا که بازوی تحقیقاتی وزارت دفاع آمریکا به شمار می‌رود، هم اکنون آزمایشات زیادی در این زمینه انجام داده و اکنون می تواند توانایی حافظه‌ی کوتاه مدت انسان ها را برای مدتی تقویت کند. گفته شده هم اکنون سخت افزار و نرم افزار مورد نیاز برای استفاده از این چیپست ها اکنون طراحی و ساخته شده و پس از توسعه موفقیت آمیز این چیپست‌های تحریک کننده‌ی عصبی می‌توان از کمک آنها استفاده کرد.

The post دستکاری خاطرات با چیپست های جدید ممکن خواهد شد appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۰ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

دانشمندان در پروژه‌ی تحقیقاتی جدید خود اثبات کردند که استفاده از شبکه های اجتماعی، افسردگی و حس تنهایی برای افراد به وجود می آورد. آنها پس از بررسی عادت‌های عده‌ای دانش آموز  متوجه شده‌اند که میان مدت زمان آنلاین بودن در شبکه‌هایی نظیر فیسبوک، اینستاگرام یا هر شبکه اجتماعی دیگر و سلامت ذهنی رابطه عکس وجود دارد.

البته چند وقتی است که پژوهشگران به اثر مخرب این شبکه های اجتماعی پی برده‌اند اما تا به حال دلیل یا مدرک معتبری برای این موضوع ارائه نشده است. حال یافته‌های دقیق پروژه تحقیقاتی دانشگاه پنسیلوانیا نشان می‌دهد استفاده زیاد از شبکه های اجتماعی موجب می‌شود که کاربر تندرستی و سلامت ذهنی خود را از دست بدهد.

برای این پروژه ۱۴۳ داوطلب کنار هم جمع شدند و در ابتدا حالات شخصیتی و سلامت ذهنی آها سنجیده و ثبت شد. سپس آنها اسکرین شات‌هایی از صفحه باتری آیفون‌هایشان گرفتند تا سطح میانگین استفاده‌ی هر کاربر از شبکه اجتماعی برای هر هفته بدست آید.

پس از ثبت تمامی اطلاعات موردنیاز، این ۱۴۳ داوطلب برای سه هفته به دو گروه مختلف تقسیم شدند؛ یک گروه در روند استفاده از شبکه اجتماعی تغییری ایجاد نکردند و مثل گذشته سراغشان رفتند. با این وجود، استفاده از شبکه های اجتماعی مختلف نظیر فیسبوک، اسنپ چت و اینستاگرام برای گروه دوم محدود می‌شد. بدین صورت که آنها می‌توانستند از هر پلتفرم تنها ده دقیقه استفاده کنند.

هر دوی این گروه ها مجبور بودند هر هفته اسکرین شاتی از صفحه باتری آیفون خود تهیه کنند و برای محققان بفرستند تا آنها دیتای لازم برای بررسی را بدست آورند.

پس از این دوره‌ی سه هفته‌ای، بار دیگر سلامت روانی این ۱۴۳ نفر بررسی شد تا پژوهشگران ببیند داوطلبان در چه سطحی از تندرستی ذهنی به سر می‌برند. نتیجه این تحقیقات نشان داد که گروه اول نسبت به گروه دوم وضعیت روحی بدتری دارند و گروه دوم در ۷ معیار رفتاری مختلف اوضاع مطلوبتری را تجربه می‌کنند. علاوه بر این در رفتار گروه اول نشانه‌‌های پدیده‌هایی نظیر ترس از تنها رها شدن یا FOMO،  استرس، افسردگی و تنهایی یافت می‌شود.

بدین ترتیب پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا پیشنهاد می‌دهند که کاربران استفاده از شبکه های اجتماعی را کاهش دهند و آن را به حداکثر روزی ۳۰ دقیقه برسانند. آنها باور دارند کاربران با مشاهده‌ی عکس دوستان، آشنایان و دنبال کنندگان خود به مقایسه می‌پردازند و این مسئله موجب می‌شود که تاثیرات منفی زیادی  بر سلامت ذهنی افراد گذاشته شود.

The post نیم ساعت استفاده روزانه از اینستاگرام یا فیسبوک افسردگی می‌آورد appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۰ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 3 views

کارتون پینوکیو از آن دست آثاری است که شاید کمتر کسی آن را ندیده باشد؛ ماجرا به یک عروسک خیمه شب بازی چوبی مربوط می شود که رفته رفته در طول داستان جان می گیرد و برای آنکه انسانی واقعی شود باید از دروغگویی دوری کند. بنابراین در هر نقطه ای از کارتون که پینوکیو دروغ میگفت بینی چوبی اش بزرگ می شد.

حالا جمعی از محققان دانشگاه Granada در اسپانیا این خاصیت را که به اثر پینوکیو شهرت دارد مورد راستی آزمایی قرار داده اند. آنها در بررسی های خود دریافتند زمانی که انسان دروغ می گوید دمای نوک بینی اش تا ۱.۲ درجه سانتی گراد افت می کند و همزمان پیشانی اش تا ۱.۵ درجه گرمتر می شود.

بنابراین هرچه اختلاف دمای راس بینی با پیشانی بیشتر شود احتمال آنکه فرد دروغ بگوید نیز افزایش می یابد. و اما این واکنش عجیب ناشی از قدرت و توانی است که مغز صرف می کند تا دروغ بگوید؛ حتما تایید می کنید که فردی برای آنکه یک دروغ باورپذیر بگوید باید خوب فکر کند و همین مساله دمای پیشانی را بالا می برد. در عین حال اما نگرانی از باورپذیر نبودن یک دروغ یا روشن شدن حقیقت دلهره را در فرد زیاد می کند و همین مساله دمای راس بینی را پایین می آورد.

کارتون پینوکیو/ اثر دروغ

همین مساله موجب می شود که برخلاف کارتن پینوکیو بینی انسان در زمان دروغ گفتن اندکی کوچک تر از اندازه طبیعی اش شود، هرچند که این تغییر برای چشم انسان قابل درک نیست.

و اما در این پژوهش دانشمندان از ۶۰ دانشجوی داوطلب درخواست کردند وظایفی را انجام دهند و همزمان با کمک تکنولوژی تصویربرداری حرارتی مغز آنها را اسکن کردند. در یکی از این وظایف از داوطلبان درخواست شد که تماسی تلفنی در حد ۳ تا ۴ دقیقه با فرد دلخواهشان برقرار کنند و در آن یک دروغ آشکار بگویند. اشاره کنیم که سوژه ها در این پژوهش خودشان دروغ مدنظرشان را سر هم می کردند و در این مسیر کمکی در اختیارشان قرار نمی گرفت. برخی می گفتند که یک بازیگر معروف را از نزدیک دیده اند و برحی دیگر ادعا می کردند تصادف سختی داشته اند.

همزمان با این مراحل با کمک یک دوربین حرارتی گروه کنترلی دیگر نیز تحت پایش قرار می گرفت؛ آنها باید تماس تلفنی مشابهی می گرفتند و به فردی که آنسوی خط قرار داشت می گفتند که مشغول تماشای چه محتوایی در کامپیوتر هستند (تصاویری آزاردهنده از اجساد و تصادفات رانندگی). درهر دوی این شرایط افراد دچار دلهره می شدند اما گروهی که آزمایش اصلی رویشان انجام می شد اثر پینوکیو را در بینی خود و تلاش ذهنی را در بخش جلویی مغزشان تجربه کردند که در واقع ناشی از دروغ گفتن بود.

به گفته محققان دست اندرکار این اختلاف دمایی بین بینی و پیشانی در ۸۰ درصد از افرادی که دروغ گفته بودند مشاهده شد که این دستاوردی بزرگ است و پیش بینی شده که در آینده نه چندان دور برای تشخیص مجرمان در ادارات پلیس مورد استفاده قرار بگیرد.

The post پینوکیو حقیقت نداشت؛ بینی انسان با دروغ گفتن کوچک می شود appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۸ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

عواطفی مختلفی مثل حس ترس که در ما نهادینه شده، به واسطه یک سری فرآیند‌های پیچیده در بدن‌مان رخ می‌دهد. تقریبا همه می‌دانیم این احساسات مختلف به واسطه محرکه‌های گوناگون شکل می‌گیرد. ولی آیا برایتان سوال شده وقتی پای یک فیلم و سریال می‌ترسیم، چه اتفاقاتی در بدن‌مان رخ می‌دهد؟ آیا تا به حال این موضوع فکر کردید آیا مغز شما متوجه می‌شود شما در خطر نیستید یا واقعا مغزتان انقدر خنگ تشریف دارد و به همین راحتی گول می‌خورد؟

فیلم ترسناک

گام اول؛ تغییرات هورمونی

در درجه اول هورمونی تحت عنوان آدرنالین ترشح می‌شود. این هورمون به همراه نوروآدرنالین در موقعیت‌های تعقیب و گریز در بدن همه ما در درجات مختلف ترشح شده تا خون‌رسانی به عروق عضلات موجود در اندام‌های فوقانی و تحتانی بیشتر شود تا بتوانیم خودمان را نجات دهیم.

جالب است بدانید هورمون دیگری به نام کورتیزول نیز در موقعیت‌ّای تنش‌زا و وحشت‌ناک ترشح می‌شود. شاید مغز متوجه شود شما صرفا در حال تماشای یک فیلم سینمایی هستید ولی کورتیزول حتی در موقعیت‌های مصنوعی و تخیلی نیز مقدارش بیشتر می‌شود. چه بخواهد واقعا با دو چشم‌ خودتان جن دیده باشید و چه بخواهد پشت صندلی و پای یک فیلم ترسناک هالیوودی بترسید.

فیلم ترسناک

گام دوم؛ افزایش ضربان قلب

پس از افزایش هورمون‌های تعقیب و گریز، نوبت به بالا رفتن تپش قلب و در درجه بعدی انقباض عروقی است. این رویه در یک فرد سالم حتما رخ می‌دهد تا شدت جریان خون بیشتر از قبل شود. چرا که سلول‌های عضلانی باید اکسیژن بیشتری دریافت کنند. به همین خاطر در موقعیت‌های واقعی و تنش‌زا این احتمال نیز وجود دارد تا به نفس نفس بیفتید. ولی معمولا در فیلم‌های ترسناک کمتر به نفس میفتد. شاید چون مغز رفته رفته به صحنه‌های ترسناکی که به یک باره جلوی چشم شما ظاهر می‌شود، عادت می‌کند.

فیلم ترسناک

گام سوم؛ کاهش دمای کلی بدن

بعضی از افراد فکر می‌کنند با افزایش ضربان قلب و هورمون‌های آدرنالین، احساس گرمای بیشتری در  فرد ایجاد می‌شود. ولی توجه داشته باشید اکسیژن دریافتی اضافه بر سازمان صرفا به چند اندام مهم و عضلات پیرامونش منتقل می‌شود. بر طبق قوانین فیزیولوژی بدن، اگر اندام‌های نزدیک به قلب از شدت جریان خون بیشتری بهره ببرند، هر اندامی که از قلب دورتر باشد، پس میزان جریان خون کمتری را دریافت می‌کند. این اتفاق دقیقا در زمان هضم غذا نیز رخ می‌دهد و رفته رفته با کاهش جریان خون، اکسیژن دریافتی نیز کمتر شده و فرد احساس خواب‌آلودگی می‌کند.

حال اگر فیلم‌های ترسناکی در حد و اندازه آثاری همچون بچه رزماری (Rosemary’s Baby) که حس تعلیق مثل خوره به جان‌تان میفتد را تماشا کنید، کم کم احساس سرما در انگشتان پایتان را حس می‌کنید. تنها این نوع ترس می‌تواند این چنین حس سرما را در بدن شما به دنبال داشته باشد و فیلم‌های اسلشری مثل «اره» (Saw) که خون کل صفحه نمایشگر را احاطه می‌کند، احساس سرما آخرین چیزی است که شاید درک کنید.

فیلم ترسناک

گام چهارم؛ حس لذت

بله درست خواندید! درست همانند قهرمان یک فیلم ترسناک که بدبختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته و طی حوادث ماورالطبیعه دوست و آشنایانش به فنا رفتند، شما نیز همگام با وی شاید بترسید. ولی وقتی فیلم خاتمه می‌یابد و تیتراژ پایانی را مشاهده می‌کنید، ممکن است یک حس رضایت‌مندی از پایانِ قصه فیلم و نجات قهرمان داستان به شما دست بدهد. هر چند، مدتی می‌گذرد که فیلم‌نامه‌نویسان کاری مي‌کنند تا تمام کاراکترهای ماجرا یکی پس از دیگری تار و مار شوند و در انتها نیز طی یک غافل‌گیری، تنها بازمانده حادثه را نیز روانه دنیای دیگر می‌کنند.

در هر صورت اینکه شما نیز مثل سایر هواداران سبک وحشت از ترسیدن لذت می‌برید دلیل علمی و فیزیولوژیکی دارد. چرا که حس تعقیب و گریز و سناریوهایی به این شکل، با سطح هورمون دیگری به نام دوپامین ارتباط مستقیم دارد.

دوپامین را در اصطلاح عام به نام هورمون «لذت» نیز می‌شناسند. به خاطر اینکه وقتی شما عملی را انجام می‌دهید که دوست دارید، احساس لذت و رضایت‌مندی این عمل، به خاطر بالا رفتن سطح هورمون دوپامین است.

فیلم ترسناک

اصلا عصب‌شناسان و پزشکان، هورمون دوپامین را نوعی سیستم تشویقی در مغز می‌دانند. به خاطر اینکه شما به آن عملکردی که باعث افزایش سطح دوپامین شده، کم کم عادت کرده و مغزتان مدام شما را وسوسه می‌کند تا دوباره و دوباره و دوباره آن را تجربه کنید. به همین خاطر وقتی شما به پای یک فیلم سینمایی هالیوودی در ژانر ترس می‌نشینید، شاید در چند تجربه اول کمی احساس ناخوشایند در طول فیلم داشته باشید ولی رفته رفته از اینکه یک قصه شما را بترساند به وجد می‌آیید و لذت می‌برید. این لذت به همان میزان دوپامین بستگی دارد که خاطر نشان کردیم.

هورمون دوپامین: علت اساسی پرطرفدار شدن ژانر وحشت!
 ولی شاید همین الان شکل این مسئله در گوشه ذهن‌تان گرفته پس با این حساب چرا خیلی از مردم نسبت به فیلم‌های ترسناک احساس تنفر می‌کنند؟ خب ماجرا اینجاست اگر یک بچه ۱۰ ساله، فیلم‌های نایت شیامالان مثل نشانه‌ها (Signs) یا فیلم جن‌گیر (The Exorcist) را تماشا کند، قطع به یقین قبض روح می‌شود. چون یک بچه ۱۰ ساله هنوز مرز بین واقعیت و تخیل را درک نکرده و این باور در بچه‌ها بیشتر وجود دارد که هیولاها و اجنه در چارچوب دنیای ما و به صورت ماده وجود دارند. به همین خاطر با یک تجربه بسیار بد نسبت به این آثار، در سنین بزرگ‌سالی از تماشای آثار دیگر در این سبک دوری می‌کنند.

فیلم ترسناک

فرق میان یک طرفدار دو آتشه فیلم‌های ترسناک با یک  فرد بزرگ‌سال و بالغ که از این دسته فیلم‌ها متنفر است، بیشتر به خاطر میزان هورمون دوپامین است. وقتی یک فرد عاشق دنیای وحشت ادعا می‌کند فیلم‌های سینمایی در حال حاضر قادر نیستند وی را مثل گذشته بترساند تا حدودی ادعایش قابل قبول است. چون در طول بازه زمانی اولین برخوردش با دنیای فیلم‌های ترسناک تا به امروز، مغزش یاد می‌گیرد در رویارویی با محرکه‌های ترس، چه میزان آدرنالین و کورتیزول بیشتری را باید ترشح کند تا فرد احساس ترس کمتری از خود نشان بدهد.

وقتی هم بیننده احساس ترس کمتری را نسبت به یک فیلم وحشتناک تجربه می‌کند، در مقایسه با دوستانش که به شدت وحشت کرده‌اند، تهِ دلش احساس قدرت می‌کند و این اعتماد به نفس، موجب افزایش سطح هورمون دوپامین می‌شود. به همین خاطر مغز این روند و چرخه هورمونی را سودمند می‌داند و در هر بار مواجه شدن با محرکه‌ّ‌های ترس سعی می‌کند بهتر از قبل این چرخه را ادامه دهد.

فیلم ترسناک

مغز انسان، پیچیده‌تر از آن چیزی است که در این یادداشت صحبت کرده‌ایم. هنوز کاملا مشخص نشده مغز چگونه قادر است میان محرکه‌های واقعی و مجازی تمایز قائل شود. در هر دو سناریو، مقادیر متفاوتی از هورمون‌ها آزاد می‌شود.به عبارتی ساده‌تر اگر واقعا یک قاتل روانی در نیمه‌های شب به دنبال‌تان بیفتد، میزان هورمون آدرنالین تقریبا ۱۰ برابر بیشتر از همین سناریو است که در یک فیلم سینمایی تجربه می‌کنید.

شاید به همین دلیل است که ساده‌ترین راه برای ترساندن مخاطب در سینما، استفاده از صحنه‌های جامپ اسکر( پریدن ناگهانی یک هیولا در قاب تصویر) است. چرا که تا مغز درک کند این صحنه واقعی نیست، فرد پرمدعا که شاید شغلش شکافتن اجساد نیز باشد، دو متر در سه متر به هوا پریده و یک جیغ بنفش هم بکشد!

The post با تماشای فیلم ترسناک، چه اتفاقی در بدن‌مان رخ می‌دهد؟ appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۸ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

بیماری آلزایمر بدون شک یکی از دردناک‌ترین عوارض مغزی محسوب می‌شود که یک فرد می‌تواند طی زندگی خود با آن روبرو شود. با این حال طی سال‌های اخیر پژوهش‌های متعددی برای کاهش عوارض این بیماری انجام شده که یکی از جدیدترین آن‌ها کمک گرفتن از هوش مصنوعی برای شناسایی آلزایمر قبل از نمود پیدا کردن علائم اصلی آن است.

البته این اولین نمونه استفاده از هوش مصنوعی در درمان بیماری‌ها نیست و دانشمندان پیش از این برای تشخیص مشکل قلب، افسردگی و حتی بیماری چشم هم از این تکنولوژی استفاده کرده بودند. محققان دانشگاه کالیفرنیا با استفاده از تصاویر گرفته شده از مغر بیماران مبتلا به آلزایمر یک هوش مصنوعی را تعلیم داده‌اند که می‌تواند باعث آغاز سریع‌تر روند درمان و جلوگیری از گسترش این بیماری شود.

با آموزش بیش از ۲۱۰۰ تصویر به این هوش مصنوعیِ، محققان دانشگاه کالفرنیا می‌توانند علایم مربوط به متابولیسم آلزایمر را با دقت ۱۰۰ درصد شناسایی کند. البته این تکنولوژی تازه تنها روی ۴۰ نفر آزمایش شده و فاصله زیادی تا همگانی شدن دارد.

بیماری آلزایمر

تصویر سمت راست: فرد مبتلا به بیماری آلزایمر - تصویر سمت چپ: فرد سالم

با این حال، تربیت این هوش مصنوعی کمک زیادی را برای تشخیص بیماری‌هایی مانند آلزایمر که شناسایی آن‌ها سخت است می‌کند و شاید انگیزه‌ای برای آغاز کار پژوهش‌هایی با مقایس بزرگتری هم باشد.

طی سال‌های اخیر پیشرفت‌های زیادی در زمینه درمان بیماری آلزایمر صورت گرفت است. برای مثال و بر اساس نتایجی که اخیرا به دست آمده، مصرف آنتی اکسیدن‌ها باعث می‌شود پیشرفت بیماری آلزایمر به طور قابل مشاهده‌ای آهسته‌تر شود.

البته در حال حاضر زمزمه‌هایی در رابطه با امکان درمان کامل آلزایمر هم شنیده می‌شود و امکان دارد این بیماری تا چند سال آینده برای همیشه درمان شود. تا آن موقع بهتر است در صورت مشاهده علایمی همچون عدم امکان حدس زدن لغات، مشکل در به یاد آوردن اسامی افراد و فراموش کردن مواردی که تازه مطالعه کرده اید حتما به پزشک مراجعه کنید.

The post هوش مصنوعی محققان دانشگاه کالیفرنیا درمان بیماری آلزایمر را آسان‌تر می‌کند appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۸ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 4 views

بیماری آلزایمر بدون شک یکی از دردناک‌ترین عوارض مغزی محسوب می‌شود که یک فرد می‌تواند طی زندگی خود با آن روبرو شود. با این حال طی سال‌های اخیر پژوهش‌های متعددی برای کاهش عوارض این بیماری انجام شده که یکی از جدیدترین آن‌ها کمک گرفتن از هوش مصنوعی برای شناسایی آلزایمر قبل از نمود پیدا کردن علائم اصلی آن است.

البته این اولین نمونه استفاده از هوش مصنوعی در درمان بیماری‌ها نیست و دانشمندان پیش از این برای تشخیص مشکل قلب، افسردگی و حتی بیماری چشم هم از این تکنولوژی استفاده کرده بودند. محققان دانشگاه کالیفرنیا با استفاده از تصاویر گرفته شده از مغر بیماران مبتلا به آلزایمر یک هوش مصنوعی را تعلیم داده‌اند که می‌تواند باعث آغاز سریع‌تر روند درمان و جلوگیری از گسترش این بیماری شود.

با آموزش بیش از ۲۱۰۰ تصویر به این هوش مصنوعیِ، محققان دانشگاه کالفرنیا می‌توانند علایم مربوط به متابولیسم آلزایمر را با دقت ۱۰۰ درصد شناسایی کند. البته این تکنولوژی تازه تنها روی ۴۰ نفر آزمایش شده و فاصله زیادی تا همگانی شدن دارد.

بیماری آلزایمر

تصویر سمت راست: فرد مبتلا به بیماری آلزایمر - تصویر سمت چپ: فرد سالم

با این حال، تربیت این هوش مصنوعی کمک زیادی را برای تشخیص بیماری‌هایی مانند آلزایمر که شناسایی آن‌ها سخت است می‌کند و شاید انگیزه‌ای برای آغاز کار پژوهش‌هایی با مقایس بزرگتری هم باشد.

طی سال‌های اخیر پیشرفت‌های زیادی در زمینه درمان بیماری آلزایمر صورت گرفت است. برای مثال و بر اساس نتایجی که اخیرا به دست آمده، مصرف آنتی اکسیدن‌ها باعث می‌شود پیشرفت بیماری آلزایمر به طور قابل مشاهده‌ای آهسته‌تر شود.

البته در حال حاضر زمزمه‌هایی در رابطه با امکان درمان کامل آلزایمر هم شنیده می‌شود و امکان دارد این بیماری تا چند سال آینده برای همیشه درمان شود. تا آن موقع بهتر است در صورت مشاهده علایمی همچون عدم امکان حدس زدن لغات، مشکل در به یاد آوردن اسامی افراد و فراموش کردن مواردی که تازه مطالعه کرده اید حتما به پزشک مراجعه کنید.

The post هوش مصنوعی محققان دانشگاه کالیفرنیا درمان بیماری آلزایمر را آسان‌تر می‌کند appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۷ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 5 views

یک تیم تحقیقاتی چند ملیتی موفق شدند رباتی در ابعاد نانو ایجاد کنند که می‌تواند با سوراخ کردن چشم و بدون آسیب رساندن به این عضو مهم، وارد لایه‌ی های زیرین آن شود.

این ربات که به شکل یک پروانه ساخته شده است، تنها ۵۰۰ نانومتر عرض دارد و از پوشش غیر چسبنده تشکیل شده است. موضوعی که به آن کمک می‌کند به راحتی وارد لایه‌های عمیق چشم شود و در آن حرکت کند.

این ربات کوچک دارای خاصیت مغناطیسی است تا بتوان با ایجاد میدان مغناطیسی از بیرون چشم، هدایت آن را تحت کنترل قرار دارد.

محققان ماتریس لایه‌های داخل چشم را با تار عنکبوتی مقایسه کردند که از دو طرف حالت چسبندگی دارد. برای جلوگیری از گیر کردن این ربات پروانه‌ شکل، محققان پوششی دو بخشی ایجاد کردند که یکی از این بخش‌ها لایه‌ای از مولکلول‌هاییست که روی سطح رویی پروانه قرار گرفته و بخش دیگر لغزنده است.

تصویری از یک میکروربات که برای جراحی چشم مورد استفاده قرار گرفت. این تصویر ارتباطی با متن ندارد.

دکتر «ژیگوانگ وو» یکی از محققان ارشد در انستیتو «مکس پلانک» که در زمینه‌ی سیستم‌های هوشمند فعالیت می‌کند درباره‌ی پوشش این ربات می‌گوید:

برای پوشش ما از طبیعت ایده گرفتیم. در گام دوم، ما از لایه‌ی مایع روی گیاه گوشتخوار استفاد کردیم که سطحی لغزنده روی پریستوم خود دارد تا بتواند حشره‌ها را شکار کند. در واقع کار ما شبیه به پوشش تفلون یک ماهیتابه است.

منظور دکتر «وو» از پریستوم، محیط اطراف دهان گیاه گوشتخوار بود. وی ادامه می‌دهد:

پوشش لغزنده برای ایجاد نیروی محرکه‌ی کافی ربات برای حرکت در چشم بسیار حیاتی است، چرا که میزان چسبندگی بین شبکه‌ی پروتئینی بیولوژیک در چشم و نانوربات ما را به حداقل می‌رساند.

اگر تکنولوژی یاد شده بتواند به نتیجه‌ی مطلوبی برسد، محققان امیدوارند بتوانند با کمک آن برخی دارو‌های مفید برای چشم را از این طریق وارد آن نمایند. از آنجایی که چشم از لایه‌ها و بخش‌های مختلفی تشکیل شده، این موضوع به پزشکان کمک می‌کند تا بتوانند داروی مورد نظر را به بخش‌های خاص و دقیقی از چشم ارسال کنند.

The post ساخت رباتی در ابعاد نانو که می‌تواند وارد چشم شود appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۶ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 4 views

بیل گیتس به عنوان بنیان‌گذار مایکروسافت چند سالی می‌شود که درگیر پروژه‌های انسان دوستانه شده است؛ پروژه‌هایی که یکی از مهم‌ترین آن‌ها تحقیق در رابطه با تکنولوژی مربوط به توالت است.

بیل و ملیندا طی هفت سال اخیر نزدیک به ۲۰۰ میلیون دلار برای تحقیق در مورد تکنولوژی‌های تازه توالت هزینه کرده‌اند. برای مثال یکی از جدیدترین دستاورد‌های آن‌ها ۲۰ ماده ضدعفونی کننده است که باعث جلوگیری از بیماری و از بین رفتن تعداد زیادی باکتری مضر خواهد شد.

گیتس در رابطه با این موضوع با لحنی طنز می‌گوید:‌‌ «یک دهه پیش به هیچ عنوان تصور نمی‌کردم که تا این اندازه در مورد دست‌شویی بدانم و به هیچ عنوان فکر نمی‌کردم که ملیندا مجبور شود به من بگویید که صحبت کردن در مورد توالت و فاضلاب را در میز شام متوقف کنم!»

در حال حاضر یک رویداد سه روزه در چین برگزار می‌شود که مدیریت رویداد آن را یک انقلاب در رابطه با موضوع توالت تلقی می‌کند. در واقع هدف این رویداد، ایجاد انقلابی در فناوری بهداشت و مسائل مربوط به دست‌شویی رفتن انسان‌ها است. گیتس طی این رویداد با در دست داشتن یک بطری حاوی مدفوع هشدار داد که این ظرف کوچک حاوی هزاران میلیارد باکتری،انگل و ویروس است که در مناطق فاقد بهداشت و درمان کافی زندگی انسان را به مخاطره می اندازند.

توالت

در همین راستا، وی از دستگاه جدیدی رونمایی کرد که مواد دفعی مایع را از جامع جدا کرده و آن‌ها را به کود مناسبی برای گیاهان تبدیل می‌کند. در واقع این توالت به آب و فاضلاب بی نیاز است. او اعتقاد دارد اختراع جدید سازمانش در واقع مهم‌ترین دستاورد در زمینه بهداشت فردی طی ۲۰۰ سال گذشته است.

بحث در مورد توالت شاید خنده‌دار به نظر برسد اما جالب است بدانید که نزدیک به ۲.۳ میلیارد نفر در سرتاسر جهان هنوز به دست‌شویی‌ دسترسی ندارند. این مشکل باعث به وجود آمدن مریضی‌های زیادی می‌شود که سالانه جان تعداد زیادی انسان را در سرتاسر جهان می‌گیرد.

پیش از این هم گیتس اعلام کرده بود که قصد دارد با همکاری وزارت انرژی آمریکا راکتور هسته ای کوچک و ارزانتری از نمونه‌های موجود تولید کرده و آن‌ را به بازار عرضه کند.

The post هدف گیتس از همراه داشتن بطری حاوی مدفوع در کنفرانس چین چه بود؟ appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۴ام آبان ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 3 views

ناهنجاری مادرزادی به اختلالاتی گفته می‌شود که از زمان جنینی به خاطر بروز یک سری اشکالات در سطح مولکولی زندگی فرد را به مخاطره میندازد. گاهی این ناهنجاری‌های مادرزادی قابل درمان است و گاهی نیز کمکی از دست کسی برنمی‌آید و جنین در حین رشد و نمو ممکن است جان خودش را از دست بدهد.

اختلال در هر یک از دستگاه‌های بدن در زمان جنینی، می‌تواند به نوبه خود خطرناک باشد ولی در این میان، دستگاه قلبی عروقی از حساسیت بیشتری برخوردار است. اگر اختلال کوچکی در بخش قلبی عروقی رخ دهد، احتمال بسیار زیادی وجود دارد حتی پس از متولد شدن جنین، فرد تا آخر عمرش از یک ناهنجاری مادرزادی رنج ببرد. در این مطلب قرار است به ۱۰ ناهنجاری مادرزادی پر اهمیت در دستگاه قلبی عروقی نگاهی بیندازیم.

ناهنجاری مادرزادی

۱. دکستروکاردی

دکستروکاردی در لاتین به معنای قرار گرفتن قلب در طرف راست است. قلب در حالت طبیعی در میان سینه و کمی مایل به سمت چپ قرار دارد. ولی شاید شنیده باشید بعضی از انسان‌ها، قلبشان در سمت راست بدن‌شان قرار دارد. سروتونین یک عامل کلیدی جهت تنظیم بیان ژن محسوب می‌شود. در هفته سوم جنینی، غلظت سروتونین در سمت چپ بدن بالاتر است و به همین خاطر با ثابت ماندن این غلظت، سلسله ژن‌هایی به صورت آبشاری بیان می‌شوند تا اندامی به نام قلب در ناحیه چپ بدن شکل بگیرد. در طرف راست بدن آنزیمی به نام منو آمینواکسیداز (MAO) حضور فعال‌تری دارد و به خاطر وجود این آنزیم مهم و حیاتی، میزان سروتونین در سمت راست بدن کمتر است. حال اگر نسبت‌های آنزیم و سروتونین برعکس شود، دکستروکاردی رخ می‌دهد.

ناهنجاری مادرزادی

۲. معکوس شدن بطنی

قلب به طور خلاصه از چهار حفره تشکیل می‌شود: ۲ دهلیز و ۲ بطن. ناهنجاری مادرزادی معکوس شدن بطنی از لحاظ ظاهری به راحتی قابل تشخیص است. در این ناهنجاری مادرزادی، بطن چپ در طرف راست و بطن راست در طرف چپ قرار می‌گیرد. این اختلال را تحت عنوان «جابه‌جایی رگ‌های بزرگ» (L-transposition of the great arteries) نیز می‌شناسند. چرا که قاعدتا بر اساس آناتومی بدن، باید از بطن راست، سرخرگ ریوی و از بطن چپ، سرخرگ بزرگ آئورت خارج شود. وقتی بطن‌ها معکوس می‌شوند، این دو سرخرگ همچنان جای‌شان ثابت است. به همین خاطر ناهنجاری «جابه‌جایی رگ‌های بزرگ» به عنوان نام دوم برای این ناهنجاری مادرزادی جا افتاده است.

ناهنجاری مادرزادی

سه نوع از ناهنجاری‌های بین دهلیزی (برای بزرگنمایی رو عکس کلیک کنید)

۳. نقص دیواره دهلیزی (ASD)

همانطور که از نامش پیداست، دیواره بین دو دهلیز نقص دارد. در رابطه با ناهنجاری مادرزادیِ نقص دیواره دهلیزی می‌توان یک مقاله تخصصی جدا نوشت ولی در حد و اندازه این یادداشت بد نیست بدانید نقص دیواره دهلیزی با شیوع ۶/۴ در هر ۱۰ هزار تولد گزارش شده است. همچنین نوزادان دختر به نسبت ۲ به ۱ بیشتر از نوزادان پسر به این ناهنجاری قلبی دچار می‌شوند.

از ناهنجاری‌های این دسته که ممکن است باعث مرگ زودهنگام جنین شود می‌توان به نقص سوراخ دومین، دهلیز مشترک، بسته شدن پیش‌رس سوراخ بیضی، باقی ماندن قنات دهلیزی بطنی اشاره کرد. اگر دقت کنید گفتیم «ممکن»؛ چرا که وقتی جنین به این مشکل گرفتار می‌شود، الزاما قرار نیست جانش را از دست بدهد. چه بسا جنین به دنیا می‌آید ولی پس از مدتی به خاطر پیشرفته شدن اختلالات یا رعایت نکردن خیلی از مسائل، به علت ایست قلبی فوت می‌کند. به همین خاطر هر نقص در دیواره دهلیزی مساوی با مرگ نیست.

ناهنجاری مادرزادی

مقایسه قلب سالم (A) با قلب مبتلا به آترزی دریچه تریکوسپید (B)

۴. آترزی دریچه تریکوسپید

دریچه تریکوسپید یا سه لتی بین دهلیز و بطن راست قرار دارد. آترزی به زبان ساده یعنی انسداد. به همین خاطر با انسداد دریچه سه لتی، رشد قلب نیز دچار تغییرات مهمی می‌شود و این ناهنجاری مادرزادی، بلاهای زیادی سر سر آناتومی قلب می‌آورد.

آترزی دریچه تریکوسپید همیشه با باز بودن سوراخی بیضی که بین دو دیواره دهلیزی قرار داشته، همراه است. با باز ماندن این سوراخ، خون دو دهلیز با یکدیگر در ارتباط خواهد بود. کمی بعد، دیواره بین دو بطن نیز دچار مشکل می‌شود. به همین سبب بطن راست به خوبی تکامل پیدا نکرده و از طرفی دیگر بطن چپ بیش از اندازه رشد می‌کند. آترزی‌ دریچه تریکوسپید به عنوان یک ناهنجاری مادرزادی به شدت خطرناک و مهلک به چشم می‌آید. حتی اگر جنین در موعد مقرر به دنیا بیاید، قطعا با مشکلات تنفسی و ریوی دست و پنجه نرم خواهد کرد.

ناهنجاری مادرزادی

شکل سمت راست بیمار مبتلا به آنومالی ابشتاین و شکل سمت چپ قلب سالم.

۵. آنومالی ابشتاین

در مورد آترزی دریچه تریکوسپید اشاره شده دریچه سه لتی انسداد پیدا می‌کند. در آنومالی ابشتاین، اوضاع کمی بغرنج‌تر می‌شود. دریچه سه لتی از لحاظ موقعیتی، به نقطه‌ای دورتر جابه‌جا شده و تقریبا در حوالی نوکِ بطنِ راست قرار می‌گیرد. در این حالت، دهلیز راست بیش از اندازه مورد نیاز رشد پیدا کرده و بطن راست به همان اندازه کوچک‌تر خواهد شد.

نکته ترسناک اینجاست علائم این بیماری مادرزادی ممکن است تا دوران بلوغ نمایان نشود. دلیل بروز آنومالی ابشتین هنوز کاملا مشخص نشده و به همین خاطر درمان قطعی برای این ناهنجاری مادرزادی در حال حاضر وجود ندارد. به نظر می‌رسد این ناهنجاری مادرزادی، یک اختلال وابسته به جنس است و در خانواده‌هایی که آنومالی ابشتاین را تجربه کرده‌اند، احتمال ابتلای نسل‌های بعدی بیشتر است. این بیماران اگر اندازه و سایز قلب‌شان در حد مناسبی باشد، توانایی انجام فعالیت‌های روزمره‌شان را دارند. با این حال آنها قادر نیستند ورزش‌های سنگین و رقابتی را انجام دهند. چرا که ایست قلبی در کمین‌شان است.

ناهنجاری مادرزادی

شکل سمت راست تترالوژی فالوت. شکل سمت چپ قلب سالم

۶. تترالوژی فالوت

این بیماری مادرزادی به نسبت ۹/۶ در هر ۱۰ هزار تولد شیوع دارد. در دوران جنینی، درست زمانی که قلب در حال تکامل است، دو بخش به نام مخروط قلبی ایجاد می‌شود. مخروط قلبی طی پروسه‌ای بسیار پیچیده در نهایت مجرای خروجی بطن راست و چپ را تشکیل می‌دهد. حال تصور کنید مخروط‌ها به طور نامساوی تقسیم شوند. به دنبال این تقسیم نامتقارن، چهار اختلال مهم به وجود می‌آید. اول اینکه مجرای خروجی بطن راست تنگ می‌شود. دوم اینکه بین دو دیواره بطنی یک نقص بزرگی شکل می‌گیرد. سپس دیوار بطن راست بیش از اندازه رشد می‌کند و در نهایت سرخرگ آئورت حالت طبیعی خودش را از دست می‌دهد. این چهار نقص تحت عنوان تترالوژی فالوت نامیده می‌شود.

ناهنجاری مادرزادی

۷. تنگی آئورت (کوآرکتاسیون آئورت)

تنگی آئورت با شیوع ۳/۲ درهر ۱۰ هزار تولد رخ می‌دهد. آئورت یا هر رگ دیگر در بدن از لحاظ بافت‌شناسی شامل سه لایه است. لایه دوم و میانی سرخرگ‌ها، عضلانی است. به همین سبب بنا به یک سری دلایل ژنتیکی، لایه عضلانی آئورت بیشتر از حد معمول رشد کرده و باعث اختلالی به نام تنگی آئورت می‌شود. تنگی آئورت صرفا یک ناهنجاری مادرزادی ساده نیست و به دنبال این اتفاق معمولا اختلالات دیگری نیز در بدن جنین وجود دارد. معمولا این بیماران فشار خون بیشتری را در دست‌ها نسبت به اندام‌های تحتانی تجربه می‌کنند. چرا که سرخرگ آئورت قرار است بیشتر اندام‌های بدن، از جمله پاها را خون‌رسانی کند.

ناهنجاری مادرزادی

بزرگ سیاهرگ زبرین دوگانه در دو نما کلی و مقطع عرضی

۸. بزرگ سیاهرگ زبرین دوگانه

همزمان با تکامل ساختار قلب، سرخ‌رگ‌ها نیز ایجاد می‌شوند. کمی پس از شروع نمو سرخرگ‌ها، نوبت به ایجاد سیاهرگ‌هاست. این دسته از عروق برخلاف سرخ‌رگ‌ها، خون را از اندام‌ها به سمت قلب می‌آورند تا در نهایت به حفرات دهلیزی ریخته شود. بدن در مجموع دو سیاهرگ بسیار بزرگ دارد: سیاهرگ زبرین و زیرین. سیاهرگ زبرین خون سر، گردن و بخشی از اندام‌های فوقانی و سیاهرگ زیرین، خون سایر بخش‌های بدن را به قلب برمی‌گردانند.

طی یک اختلال در دوران نمو جنین، دو سیاهرگ زبرین شکل می‌گیرد. این ناهنجاری مادرزادی از لحاظ فیزیولوژیکی و آناتومیکی بر بدن تاثیرگذار است.

ناهنجاری مادرزادی

۹. باز ماندن مجرای سرخرگی

در دستگاه قلبی عروقی جنینی، عنصری به نام مجرای سرخرگی به پمپاژ خون کمک کند. کمی پس از تولد، سلول‌های بافتی موجود در مجرای سرخرگی به سرعت تکثیر و  این مجرا در  فاصله یک تا سه ماهگی از لحاظ تشریحی بسته می‌شود. هر چند از میان ۱۰ هزار نفر، مجرای سرخرگی ۸ جنین از بخت بدشان باز می‌ماند. این بیماری مادرزادی یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های قلبی عروقی است و معمولا باعث به دنیا آمدن نوزادان به صورت نارس خواهد بود. معمولا پس از تولد، این ناهنجاری به همراه سایر مشکلات دیگر نظیر ناهنجاری‌های تنفسی بروز می‌کند.

شیوع این ناهنجاری در دختران دو برابرِ پسران است. علت دقیق این ناهنجاری مادرزادی هنوز کشف نشده ولی محققین پی‌ بردند بین ابتلای مادران به بیماری سرخجه و شیوع این ناهنجاری، تاثیر مستقیمی وجود دارد.

ناهنجاری مادرزادی

۱۰. سندرم دی‌جورج

سندرم دی‌جورج یکی دیگر از ناهنجاری‌های مادرزادی است که خوش‌بختانه دلیلش کشف شده است. سندرم دی‌جورج عارضه‌ایست که به خاطر حذف‌شدگی بخش کوچکی از کروموزوم ۲۲ ایجاد می‌شود. این اختلال صرفا محدود به ناهنجاری‌های قلبی نیست و کودکان پس از تولد از نقائص متعددی در صورت‌شان رنج می‌برند. همچنین غده تیموس بیماران به شدت کوچک شده و عملکرد غده تیموس را نیز تحت الشعاع قرار می‌دهد. از طرفی دیگر غده پاراتیروئید نیز در بیماران سندرم دی‌جورج کارایی کاملی ندارد. بسته به تکامل سایر بخش‌های بدن، ممکن است ناهنجاری‌های بیشتری در قلب دیده شده و چه بسا تترالوژی فالوت را نیز در این بیماران شاهد باشیم. بر اساس جدیدترین مطالعات، از هر ۴۰۰۰ فرد یک نفر به بیماری سندرم دی‌جورج دچار می‌شود.

 

The post آشنایی با ۱۰ ناهنجاری مادرزادی پر اهمیت قلبی عروقی appeared first on دیجیاتو.

صفحه 1 از 18
12345678910 بعدی ...«