برترین ها

چگونه‌ها Archives - برترین ها

--
  • تاریخ : ۲۷ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

لینکدین در حال حاضر یک منبع ارزشمند برای افرادیست که دنبال کار می‌گردند. البته کاربرانی هم که فعلا کسب و کار خودشان را دارند از این شبکه اجتماعی کاربردی برای شناخت افراد حرفه‌ای و آشنا شدن با آن‌ها کمک می‌گیرند.

همین موضوع باعث شده تا جهان لینکدین روز به روز بزرگ‌تر و گسترده‌تر از قبل شود و در هر لحظه میزبان میلیون‌ها کاربری باشد که سعی دارند کسب و کار خود را رونق دهند. با این حال لینکدین هیچ مزیتی برای افرادی که بلد نیستند یک پروفایل بی‌نقص بسازند ندارد.

به همین خاطر در ادامه از هفت روشی برایتان می‌گوییم که با استفاده از آن‌ها می‌توان یک پروفایل بی‌نقص در لینکدین ساخت و هر روز بر تعداد بازدیدهایش افزود. پس در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.

۱) در جزئیات ریز شوید تا بیشتر در معرض دید قرار بگیرید


در حال حاضر میلیون‌ها نفر در لینکدین فعال هستند اما سوال اینجاست که جایگاه شما در میان آن‌ها کجاست. برای فهمیدن این موضوع به تعداد بازدیدهایی که از پروفایلتان می‌شود دقت کنید و ببینید که در روز چند نفر پروفایل شما را زیر نظر می‌گیرند.

اگر تعداد این بازدیدها راضی کننده نبود برای شروع دستی به سر و گوش پروفایل خود بکشید و تا جایی که می‌توانید بیشتر در مورد فعالیت‌هایتان توضیح دهید. هر چه بیشتر در جزئیات ریز شوید و اطلاعات دقیق‌تری در مورد فعالیت‌هایتان بدهید بازدید بیشتری خواهید گرفت.

لینکدین

این یک قانون است و نباید هیچ وقت آن را فراموش کنید. مثلا به جای اینکه خود را فقط به عنوان یک مدیر معرفی کنید، بنویسید یک مدیر فناوری اطلاعات با تجربه بالا هستم که از فلان دانشگاه معتبر فارغ‌التحصیل شده‌ام. حتی می‌توانید از محلی که الان در آن فعالیت دارید هم بگویید.

کلا سعی کنید که هیچ یک از وجوه شخصیت کاریتان از قلم نیفتند و تا جایی که می‌توانید پروفایل خود را با جزئیات بیشتر پر کنید. با انجام این کار وقتی دیگران به دنبال یک چیز خاص بروند که شما به آن در پروفایلتان اشاره کرده‌اید، جزو نتایج اول جستجو قرار خواهید گرفت و به مرور بر تعداد بازدیدهایتان افزوده می‌شود.

۲) فکر کنید پروفایل لینکدینتان یک صفحه تبلیغاتی است


به طور کلی یک کارفرما به دنبال این نیست که ببنید شما چه مهارت یا تجربه‌ای دارید. بلکه آن‌ها فقط می‌خواهند ببینند که مهارت و تجربه‌ شما به چه دردشان می‌خورد. پس با تبلیغ درست مهارت‌ها و تجربیات خود سعی کنید آن‌ها را به یک کارفرمای مناسب بفروشید.

به همین خاطر پروفایل خود را به یک رزومه آنلاین تبدیل نکنید. کاری کنید که فراتر از این حرف‌ها باشد. تا جایی که امکانش هست در مورد خودتان جذاب صحبت کنید و لحن بیانتان طوری باشد که انگار می‌توانید از پس نیازهای یک کارفرما در حوزه کاری خود برآیید.

۳) از پروفایلتان برای قصه گفتن استفاده کنید


وقتی که مخاطب خود را پیدا کردید و فهمیدید دقیقا باید روی چه کسانی تاثیر بگذارید، زمان آن می‌رسد تا برایشان قصه خودتان را تعریف کنید. این حیاتی‌ترین و در عین حال سخت‌ترین بخش کار است که اگر درست انجامش دهید نتایج فوق‌العاده‌ای خواهید گرفت.

همیشه این را مد نظر داشته باشید که روایت یک قصه تاثیر گذار در بیشتر مواقع مخاطب بیشتری برایتان می‌آورد تا اینکه بخواهید به طور خلاصه از صلاحیت‌ها و تجربیاتتان بگویید. به طور کلی صفحه لینکدین شما زمانی بی‌نقص و کاربردی خواهد شد که بتوانید از مخاطبین خود واکنش‌های احساسی دریافت کنید.

خیلی مهم است که مدام از خودتان بپرسید دقیقا الان مشکل یک کارفرما چیست، چطور می‌شود این مشکلات را برطرف کرد و نظر مخاطبین شما با خواندن پاسخ این سوال‌ها چه خواهد بود.

اگر بتوانید برای این سوال‌ها یک پاسخ مناسب پیدا کنید و در موردشان خوب در پروفایلتان بنویسید، آن وقت صفحه لینکدین شما از میلیون‌ها صفحه‌ای که روز به روز بر تعدادشان افزوده می‌شود کاملا متمایز خواهد شد.

۴) به مخاطبین خود بگویید از پس چه کارهایی بر‌می‌آیید


یکی از اشکالاتی که در صفحات لینکدین بسیار به چشم می‌خورد این است که اغلب کاربران کلی اطلاعات به خورد مخاطب‌هایشان می‌دهند اما به آن‌ها نمی‌گویند که با تمام چیزهایی که خوانده‌اند چه کنند.

این مهم است که به دنبال کننده‌ها و کسانی که هر روز به پروفایل شما سر می‌زنند بگویید که شما از پس چه کارهایی برمی‌آیید. مثلا بنویسید که من در مورد فلان موضوع می‌توانم کمکتان کنم و اگر خواستید می‌توانید از طریق ایمیل با من تماس بگیرید.

با این کار دارید به کاربران دیگر می‌گویید که با دیدن پروفایلتان دقیقا چه چیزی عاید آن‌ها می‌شود. خلاصه بگویم، کاری کنید تا افراد مختلف بیایند و با شما در مورد مسائلی که در آن‌ها تخصص دارید صحبت کنند. شکل گرفتن چنین مکالماتی مطمئمنا به نفع شما خواهد بود.

۵) چاشنی مدیا را فراموش نکنید


تجربه نشان داده که تصاویر برای افراد جذاب هستند. پس حواستان باشد که چاشنی مدیا را فراموش نکنید تا دست پخت نهاییتان هوش را از سر هر کسی که به آن نزدیک می‌شود ببرد. درست است که پروفایل‌های لینکدین طوری طراحی شده‌اند که کاربران با ورود به آن‌ها بیشتر اطلاعات متنی به دست آورند.

لینکدین

اما حالا که امکان استفاده درست از مدیا وجود دارد چرا از مزیت‌هایش برای جلب نظر مخاطب استفاده نکنیم؟ مثلا گذاشتن لینک یک مقاله از خودتان یا پوشش تصویری یک فعالیت‌ مهم شرکتی که در آن حضور دارید می‌تواند پروفایل لینکدینتان را جذاب و پر مخاطب کند. پس از مدیا غافل نشوید و از وجوه مختلف آن هر طور که می‌خواهید استفاده کنید.

۶) از کلید واژه‌ها درست استفاده کنید


کاربران لینکدین این روزها روی کلید‌ واژه‌هایی که استفاده می‌کنند وسواس زیادی به خرج می‌دهند. کار درستی هم هست و اگر می‌خواهید پروفایلتان در لینکدین روزی به دردتان بخورد باید مدام نحوه پیدا کردن کلید‌ واژه‌های درست را تمرین کنید. البته پیدا کردن کلید واژه‌ها کار سختی نیست. کار سخت، پیدا کردن مناسب‌ترین و درست‌ترین کلید واژه‌هاست.

به طور کلی می‌توان از هر کلید‌ واژه‌ای در صفحات لینکدین استفاده کرد. اما باید اول نیاز‌های خودتان را بشناسید و سپس بر اساس آن‌ها به سراغ کلید واژه‌ها بروید. اگر این کار را به درستی انجام دهید دیگران راحت‌تر شما را در جستجوهایشان پیدا می‌کنند و با ورود به پروفایلتان می‌فهمند که دقیقا دنبال چه چیزی هستید.

۷) در لینکدین فعال باشید


با اینکه لینکدین کمی با دیگر شبکه‌های اجتماعی تفاوت دارد اما به هر حال یک شبکه اجتماعی به حساب می‌آید و باید در آن برای پیدا کردن مخاطب بیشتر همیشه فعال بود. به طور کلی هر چه در لینکدین فعال‌تر باشید، پروفایلتان بیشتر دیده می‌شود و به تبع افراد بیشتر با شما آشنا خواهند شد.

لینکدین

البته نیازی هم نیست که زیاد روی لینکدین وقت صرف کنید. همین که مقاله‌های مربوط به رشته کاری خود را در صفحه‌تان به اشتراک بگذارید و با دیگران تعامل داشته باشید کافیست. به مرور همین کار ساده شما را با افراد بیشتری آشنا خواهد کرد که ارتباط با آن‌ها مطمئنا به نفعتان خواهد بود.

The post هفت ترفند برای داشتن پروفایلی بی نقص در لینکدین appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۶ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 3 views

یکی از آزاردهنده ترین جنبه‌های کوچ به تلفن همراه جدید، اطمینان یافتن از انتقال کامل لیست مخاطبین از تلفن قدیمی به دستگاه جدید است. در گذشته‌های دور این موضوع با تایپ کردن مجدد نام و شماره تلفن‌های همه‌ی مخاطبین گذشته انجام می‌شد. اما این روز‌ها همه‌ی کار‌ها را تلفن‌های هوشمند برایمان انجام می‌دهند.

در این مطلب آموزشی قصد داریم به آموزش انتقال لیست مخاطبین از دستگاه‌‌های آیفون به اندروید و بالعکس بپردازیم. بنابراین پس از مطالعه‌ی این آموزش می‌توانید به راحتی به فکر تغییر تلفن همراه خود و کوچ به آیفون و یا اندروید باشید. این مطلب را از دست ندهید.

انتقال لیست مخاطبین با کمک iCloud

لیست مخاطبین

اگر سرویس iCloud را روی آیفون خود فعال کرده باشید، انتقال دفترچه تلفن بسیار ساده است.

کافیست از طریق کامپیوتر به iCloud بروید و وارد حساب کاربری خود شوید. سپس به بخش Contacts رفته و بعد از مشاهده‌ی صفحه‌ی جدید گزینه‌ی All Contacts را در بالا گوشه‌ی سمت چپ انتخاب کنید و سپس با زدن دکمه‌های ترکیبی CTRL + A در ویندوز و Command + A در مک همه‌ی مخاطبین را انتخاب کنید. حالا روی آیکن چرخ دنده در پایین صفحه کلیک کرده و سپس Export vCard را بزنید. وقتی صفحه‌ی جدید باز شد همه‌ی مخاطبین خود را با کلید‌های ترکیبی CTRL + A انتخاب کنید و روی یکی از مخاطبین انتخاب شده کلیک راست کنید. گزینه‌ی Export vCard را انتخاب کرده و پس از تایپ کردن یک اسم برای vCard جدید خود، محلی برای ذخیره سازی لیست مخاطبین خود مشخص کنید.

لیست مخاطبین شما در محل انتخاب شده با فرمت VCF ذخیره خواهد شد. شما می‌توانید این فایل را مستقیما به ایمیل خود ارسال یا حتی آن را در گوگل آپلود کنید. بعد از خرید یک تلفن همراه جدید -از هر نوعی- ایمیل خود را وارد کرده و سپس به دریافت لیست مخاطبین خود از طریق ایمیل بپردازید. توصیه می‌کنیم که همیشه ایمیل حاوی فایل vCard را محفوظ نگه دارید.

انتقال لیست مخاطبین با استفاده از Google Contacts

لیست مخاطبین

قبل از هرچیز نیاز به یک حساب کاربری گوگل دارید تا انتقال دفترچه تلفن همراه را آسان کند. اگر حساب کاربری گوگل ندارید همین حالا به سایت گوگل رفته و یک حساب کاربری جدید بسازید. به هر حال برای استفاده از تلفن‌های همراه اندروید به آن نیاز خواهید داشت. قبل از اینکه حتی به تلفن هوشمند جدید خود دست بزنید، با استفاده از مرورگر خود به سایت Google Contacts رفته و اطلاعات حساب کاربری گوگل خود را وارد کنید. در پایین صفحه سمت چپ، احتمالا گزینه‌ی Import contacts را مشاهده خواهید کرد. روی آن کلیک کنید و سپس گزینه‌ی Choose file را بزنید و vCard ذخیره شده از طریق iCloud را انتخاب کنید.

اگر قبل از این‌ها حساب کاربری گوگل داشتید احتمالا لیست مخاطبین خود را حجیم تر بیابید و حتی چندین مورد تکراری در آن مشاهده کنید. اگر در لیست مخاطبین خود اسامی و شماره‌های تکراری زیادی وجود دارد شاید بهتر باشد آن‌ها را به صورت دستی از بین ببرید. ولی گوگل با استفاده از ابزاری به نام Merge contacts کار مشابه را برایتان انجام می‌دهد. اما لازم به ذکر است که همیشه این فرایند با دقت مناسبی انجام نمی‌شود.

اگر خواستید از این ابزار استفاده کنید، در صفحه‌ی Google Contacts دکمه‌ی More در بالای سمت چپ پنجره را انتخاب کنید. منویی باز می‌شود که حاوی گزینه‌ای به نام Find & merge duplicates است. با انتخاب این گزینه، گوگل اسامی تکراری را یکسان سازی خواهد کرد.

انتقال لیست مخاطبین به تلفن همراه جدید

لیست مخاطبین

حالا وقت آن رسیده تا لیست مخاطبین ایجاد شده را به تلفن همراه خود منتقل کنید. وقتی در ابتدا تلفن همراه خود را روشن می‌کنید، از شما می‌پرسد که علاقمند به همگام سازی تلفن همراه خود با حساب کاربری گوگل هستید یا خیر. به راحتی با وارد کردن اطلاعات حساب کاربری گوگل، لیست مخاطبین مورد نیازتان به تلفن همراه جدید منتقل خواهد شد.

اما اگر تلفن همراه خود را بدون همگام سازی با حساب کاربری گوگل روشن کرده باشید، کافیست به Settings بروید و گزینه‌ی Accounts یا Accounts & Sync را انتخاب کنید. پایین صفحه دکمه‌ی Add account قابل مشاهده است. بعد از انتخاب آن می‌توانید اطلاعات حساب کاربری گوگل خود را وارد کنید. بعد از انجام این فرایند به طور خودکار لیست مخاطبین، تقویم، کروم و جیمیل با تلفن همراه جدیدتان همگام سازی می‌شود.

انتقال لیست مخاطبین از دستگاه اندروید به آیفون

برای انتقال لیست مخاطبین از اندروید به آیفون کافیست با استفاده تلفن همراه جدید به تنظیمات بروید و سپس Mail, Contacts, Calendars را انتخاب کنید. سپس Add Account را زده و گوگل را تاچ کنید. در انتها کافیست اطلاعات حساب کاربری گوگل خود را وارد کنید. آیفون به طور خودکار به همگام سازی لیست مخاطبین می‌پردازد. به یاد داشته باشید اگر بخواهید بعد‌ها اسمی به لیست خود اضافه کنید، این تغییرات در حساب کاربری گوگل شما ذخیره نخواهد شد. اما برای اینکه این اتفاق نیفتد و همیشه لیست مخاطبین حساب کاربری گوگل‌تان به روز باشد، مجددا به مسیر Settings > Mail, Contacts, Calendar > Contacts> Default Account بروید و حساب کاربری گوگل خود را انتخاب کنید.

انتقال لیست مخاطبین با استفاده از اپلیکیشن‌ها

اگر در تنگنا هستید و می‌خواهید لیست مخاطبین خود را بالاترین سرعت ممکن انتقال دهید، اپلیکیشن‌های زیادی برای انتقال آسان آن وجود دارد.

لیست مخاطبین

انتخاب ما از بین تعداد زیادی از اپلیکیشن‌ها My Contacts Backup است که برای اندروید و iOS در دسترس قرار دارد. بعد از دانلود و نصب این نرم افزار گزینه‌ی Backup را انتخاب کنید تا یک فایل پشتیبان از لیست مخاطبینتان ایجاد شود. وقتی که فرایند به اتمام رسید، فایل لیست مخاطبین را برای خودتان ایمیل کنید. با استفاده از تلفن همراه جدید به ایمیل خود بروید و روی فایل VCF کلیک کنید. با این کار لیست مخاطبین به تلفن همراه جدید انتقال می‌یابد. بعد از انجام این کار ایمیل خود را ذخیره کنید تا در صورت تغییرات بعدی تلفن همراه بتوانید به راحتی فرایند قبل را تکرار کنید. این اپلیکیشن همچنین امکان بکاپ گیری‌های خودکار را دارد که توصیه می‌کنیم از آن استفاده کنید.

 MCBackup - My Contacts Backup
  • MCBackup - My Contacts Backup
  • قیمت: رایگان
  • سازنده: Globile
  • سیستم عامل: اندروید و iOS
  • حجم: 4.3 / 24.5 مگابایت

اگر نقل مکانتان از تلفن اندرویدی به آیفون است، بد نیست نیم نگاهی به اپلیکیشن Move to iOS داشته باشید. این نرم افزار برای انتقال ساده‌ی لیست مخاطبین، پیام‌ها، عکس‌ها، ویدیو و هرچیز دیگری که ممکن است بخواهید به آیفون انتقال دهید، ساخته شده. به راحتی این نرم افزار را روی تلفن اندرویدی خود نصب کنید و سپس اطلاعاتی که می‌خواهید به آیفون منتقل کنید را انتخاب کنید. بعد از انجام این کار، تلفن جدیدتان با ایجاد راه ارتباطی امن و کدگذاری شده، به انتقال داده‌ها خواهد پرداخت.

Move to iOS
  • Move to iOS
  • قیمت: رایگان
  • سازنده: Apple Inc
  • سیستم عامل: اندروید
  • حجم: 2.3 مگابایت

The post چگونه مخاطبین دفترچه تلفن را بین iOS و اندروید منتقل کنیم؟ appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۵ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

Burst Mode یا «عکاسی متوالی» حالتی در دوربین‌های حرفه‌ای و گوشی‌های موبایل است که در آن تا وقتی انگشت‌تان را از روی شاتر بر نداشته باشید، دوربین به گرفتن عکس ادامه می‌دهد.

کاربرد این حالت عکاسی برای مواقعی است که می‌خواهید از اجسام در حال حرکت، عکس‌های شفاف بگیرید؛ به عنوان مثال از رویداد‌های ورزشی یا حیات وحش که در آن حیوانات با سرعت زیادی در حال حرکت هستند. در این مقاله اصول گرفتن بهترین عکس‌های متوالی را به شما آموزش خواهیم داد.

عکسی که می‌خواهید بگیرید را پیش‌بینی کنید

آموزش عکاسی در حالت Burst Mode

هنگام شروع عکاسی پیاپی، زمانی برای فکر کردن نخواهید داشت. بنابراین باید از قبل در مورد همه چیز فکر کرده و تنظیمات را متناسب موقعیت انجام داده باشید.

پیش از شروع عکاسی، این سؤالات را از خود بپرسید:

  • دوست دارید پس‌زمینه عکس چگونه باشد؟ کاملا مات و بدون فوکوس، یا اینکه روی سوژه خاصی فوکوس شده باشد؟
  • کجا باید بایستید؟ چه فاصله کانونی را در نظر بگیرید و دیافراگم باید روی چه عددی تنظیم شده باشد؟
  • می‌خواهید حرکت را چگونه به تصویر بکشید؟ همه چیز فریز شده باشد، یا می‌خواهید حرکت را با موشن بلر نشان دهید؟ بسته به انتخابی که دارید باید سرعت شاتر و ایزوی مناسبی در نظر بگیرید.

مثلا تصاویر بالا را ببینید. عکاس تمایل داشته که پاشیده شدن برف به اطراف را حتما در عکس‌هایش به نمایش بگذارد. در عین حال نمی‌خواسته که کوهستان پس‌زمینه مات به نظر برسد.

برای همین f/8 را جهت داشتن عمق میدان بیشتر برای دیافراگم در نظر گرفته و سرعت شاتر را بالا برده. ایزو هم حین عکاسی به خاطر شرایط نوری مناسب، ۲۰۰ در نظر گرفته شده است.

از حالت فوکوس مناسب استفاده کنید

آموزش عکاسی در حالت Burst Mode

«درست فوکوس کردن» یکی از رازهای موفقیت در عکاسی متوالی به شمار می‌آید. عکاسان مبتدی معمولا قادر به فوکوس روی سوژه‌های در حال حرکت نیستند یا این که دوربین را در حالت اشتباهی می‌گذارند.

بنابراین زیاد اتفاق می‌افتد که از بین چندین عکس متوالی، فقط یکی دو مورد اول فوکوس درستی داشته باشند و بقیه به خاطر جابجایی سوژه مات و به درد نخور شوند. اما چگونه می‌توان به طور صحیح روی یک سوژه فوکوس کرد و در ادامه عکاسی این فوکوس را نگه داشت؟

بهترین روش برای فوکوس صحیح در عکاسی متوالی این است که روی محل عبور سوژه در کادر فوکوس کنید. این در واقع یک نوع پیش‌بینی است.

در این شرایط توصیه شده که فوکوس را از حالت اتوماتیک برداشته و حالت دستی را فعال کنید. به این دلیل که با ورود سوژه به کادر فوکوس اتوماتیک کارتان را خراب نکند. اما متأسفانه این تکنیک فقط برای شرایطی کاربرد دارد که سوژه در کادر به صورت افقی جابجا می‌شود.

اگر سوژه در حال حرکت به سوی دوربین شماست یا از آن دور می‌شود، چار‌ه‌ای جز استفاده از فوکوس اتوماتیک نخواهید داشت.

بسیاری از دوربین‌های عکاسی دارای سه حالت فوکوس هستند:

  • Single Autofocus که در آن نقطه فوکوس تعیین شده و سپس قفل می‌شود (One-Shot AF در دوربین‌های کانن و AF-S در دوربین‌های نیکون)
  • Continuous Autofocus که به طور پیوسته سوژه‌های در حالت حرکت را تعقیب می‌کند ( AI Servo در دوربین‌های کانن و AF-C در دوربین‌های نیکون)
  • Hybrid Autofocus که ترکیبی از دو حالت بالاست؛ سوژه تعقیب می‌شود اما دوربین تلاش می‌کند که فوکوس روی آن ثابت باشد (AI Focus در دوربین‌های کانن و AF-A در دوربین‌های نیکون)

برای عکاسی متوالی توصیه می‌کنیم که حتما از حالت دوم استفاده کنید چرا که حالت اول و سوم مطمئنا شما را اذیت خواهند کرد.

اما در نهایت، باید حواستان به دیافراگم هم باشد. اگر f را حول و حوش ۸ در نظر بگیرید، به احتمال زیاد در خروجی‌هایتان هیچ مشکلی نخواهید داشت. داشتن عمق میدان بیشتر به این معناست که اگر دوربین برای لحظه کوتاهی هم فوکوس را از دست بدهد، سوژه همچنان شفاف خواهد بود.

حالت عکاسی متوالی مناسب را به کار بگیرید

آموزش عکاسی در حالت Burst Mode

دوربین شما نمی‌تواند تا ابد به طور پیوسته عکاسی کند، مگر آنکه از دوربین‌های ورزشی خاص استفاده کنید که آن‌ها هم در عکاسی پیاپی بالاخره با کاهش سرعت مواجه می‌شوند.

اما اگر برای یک بازه زمانی خیلی کوتاه، مثلا چند ثانیه تعداد زیادی عکس می‌خواهید، از حالت نرمال Burst Mode استفاده کنید. در این صورت شانس زیادی برای رسیدن به تصویر دلخواه‌تان خواهید داشت.

اما بر عکس اگر بازه زمانی عکس گرفتن‌تان طولانی باشد، حتما چک کنید که آیا دوربین‌تان حالت عکاسی متوالی با سرعت پایین هم دارد یا نه. تعداد کثیری از دوربین‌های عکاسی یک حالت سه فریم بر ثانیه دارند که بازه زمانی طولانی تر از حالت نرمال Burst Mode را در بر می‌گیرد و این یعنی تعداد عکس‌های بیشتری می‌توانید بگیرید.

در نهایت فرمت خروجی‌ها هم موضوعی است که باید به آن توجه داشته باشید. طبیعتا فرمت پیشنهادی ما برای عکاسی، فرمت RAW است اما برای عکاسی متوالی شاید بهتر باشد که از فرمت JPEG استفاده کنید. در این صورت فضای بیشتری برای گرفتن عکس‌های بیشتر در اختیار خواهید داشت.

آماده شوید و در لحظه مناسب، شاتر را بفشارید

همه چیز را تنظیم کردید؟ بسیار خب. حالا وقت عمل فرا می‌رسد.

در یک بازه زمانی چند ثانیه‌ای ممکن است اتفاقات زیادی بیفتد. بنابراین باید برای عکاسی تحت هر شرایطی کاملا آماده باشید:

  • پیش از شروع عکاسی، سوژه را از درون لنز دنبال کنید. این که در ذهن تصوری از سرعت و جهت حرکت سوژه‌تان داشته باشید به آمادگی‌تان برای گرفتن عکس کمک بزرگی می‌کند.
  • سعی کنید کمی از سوژه‌تان سبقت بگیرید. به عبارت بهتر، کادرتان را کمی جلوتر از سوژه ببندید به طوری که فضای جلوی سوژه بزرگ‌تر از فضای پشت سر آن باشد.
  • وقتی که سوژه به کادرتان نزدیک شد، اولین شات را بگیرید. مطمئن شوید که پیش از رسیدن سوژه به نقطه دلخوا‌ه‌تان در کادر چندین عکس گرفته‌اید. اگر از کادر خالی عکس بگیرید باز بهتر از آن است که چند فریم خوب را پس از خارج شدن سوژه از دست بدهید.
  • تا زمانی که حرکت سوژه به پایان نرسیده یا عکاسی متوالی‌تان کند نشده، به عکاسی ادامه بدهید.

با رعایت این نکات، مطمئنا از خروجی‌هایی که می‌گیرید رضایت خواهید داشت.

هرگز دست از تمرین نکشید

شکی نیست که برای گرفتن عکس‌های خوب در عکاسی متوالی همه نیاز به تمرین دارند. بنابراین اگر عکس‌های اولیه‌تان خوب نبودند، ناامید نشوید و به تمرین ادامه بدهید.

مثال‌هایی که در این مقاله زده شد مربوط به صحنه‌های ورزشی بودند. اما برای آنکه کاملا حرفه‌ای شوید خودتان را به صحنه‌های ورزشی محدود نکنید. مثلا از پرنده‌های در حال پرواز عکس بگیرید یا از کسی بخواهید که موهایش را جلوی دوربین تکان بدهد.

این را بدانید که عکاسی در موقعیت‌ها و شرایط نوری متفاوت، تمرینات خوبی هستند که از شما یک عکاس حرفه‌ای می‌سازند.

The post چگونه در Burst Mode بهترین عکس‌های ممکن را بگیریم؟ appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۴ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

مهندسین نرم افزار همیشه راه‌های جدیدی برای ذخیره سازی تعداد زیادی از داده‌ها به طوری که فضای کمتری اشغال کند، ارائه داده‌اند. در واقع فشرده سازی از زمانی که هارد‌ درایو‌ها مقدار بسیار کمی از داده‌ها را در خود ذخیره می‌کردند کمک کننده بود و حتی امروزه، بعد از پیشرفت چشمگیر استفاده از اینترنت ضروری‌تر به نظر می‌رسد.

فشرده سازی فایل‌ها نقش پر رنگی در آسان کردن ارتباط بین افراد مختلف در سطح اینترنت بازی می‌کند. این اتفاق به ما اجازه می‌دهد تا حجم کمتری از اطلاعات را با سرعت بالاتری به یکدیگر انتقال دهیم. موضوعی که باعث بالا رفتن سرعت دانلود می‌شود و حجم استفاده‌ی کمتری از فضای اینترنت را به شبکه‌ها تحمیل می‌کند.

فشرده سازی چگونه اتفاق می‌افتد؟

برای پاسخ دادن به این سوال، در ابتدا باید به چند مطلب پیچیده‌ی ریاضی اشاره کنیم که به طور قطع حجمی بیشتر از یک مطلب را در بر خواهد گرفت. اما برای متوجه شدن چگونگی فشرده سازی فایل‌ها، نیازی نیست که مطالب پیچیده‌ی ریاضی را به طور کامل متوجه شوید و یک‌ آشنایی جزئی کافیست.

معروف ترین کتابخانه‌های فشرده سازی متون از دو الگوریتم فشرده سازی به طور همزمان استفاده می‌کنند تا بتوانند بازه‌ی زیادی از متن را پوشش داده و فشرده کنند. این دو الگوریتم LZ77 و Huffman Coding نام دارند.

کد هافمن پیچیده است و در این مطلب به جزئیات آن اشاره نخواهیم کرد. این الگوریتم با استفاده از راه‌های خاص ریاضی، کد‌های باینری کوتاه‌تری را به هرکدام از کلمات اختصاص می‌دهد. موضوعی که در نهایت منجر به کاهش حجم فایل می‌شود.

الگوریتم LZ77 بر خلاف کد هافمن ساده محسوب می‌شود و روشیست که در این مطلب بیشتر راجع به آن صحبت خواهیم کرد. این الگوریتم هدفش از بین بردن کلمات یکسان و جایگزین کردن آن‌ها با کلیدیست که به هر کلمه اختصاص می‌دهد. متن کوتاه زیر را در نظر بگیرید.

فشرده سازی

وقتی الگوریتم LZ77 این متن را مشاهده می‌کند متوجه می‌شود که واژه‌ی howtogeek سه مرتبه تکرار شده. بنابراین آن را به متن زیر تبدیل می‌کند:

فشرده سازی

سپس، وقتی که می‌خواهد متن را مجددا به نمایش برساند، همه‌ی کلید‌های (h)‌ که خودش ایجاد کرده بود را با howtogeek جایگذاری می‌کند.

اصطلاحا به این نوع فشرده‌ سازی، فشرده سازی «از دست ندادنی» یا lossless گفته می‌شود. به این معنی که داده‌ای که دریافت می‌کنید بعد از فشرده سازی عینا بازخوانی خواهد شد و هیچکدام از اطلاعات دریافت شده از بین نمی‌رود.

در واقع، LZ77 از لیستی از کلید‌ها استفاده نمی‌‌کند. بلکه بعد از مشاهده‌ی اولین تکرار یک کلمه، آن را به کلمه‌ی اصلی لینک می‌کند.

فشرده سازی

بنابراین وقتی به کلید (h) می‌رسد، به عقب بر می‌گردد و متوجه می‌شود که باید هرکدام از این کلید‌ها را با howtogeek جاگذاری کند.

حال به یک مثال واقعی تر اشاره خواهیم کرد. بیشتر فایل‌های متنی با کلید‌هایی به اندازه‌ی واژه‌های با تعداد حروف بسیار پایین فشرده سازی می‌شوند. برای مثال، واژه‌ی the حتی در کلماتی مثل there، their و then هم کلید گذاری می‌شود. با تکرار یک واژه در متن می‌توانید به نتایج عجیبی برسید. یک فایل متنی را ایجاد کردیم و کلمه‌ی howtogeek را ۱۰۰ بار در آن تکرار کردیم. فایل اصلی ۳ کیلوبایت حجم داشت. بعد از فشرده سازی اما حجم آن به ۱۵۸ بایت رسید. در واقع این فشرده سازی حجم فایل را تا ۹۵ درصد کاهش داد.

فشرده سازی

البته واضح است که در مثال قبلی کمی زیاده روی کردیم و با تکرار ۱۰۰ باره‌ی یک واژه نمی‌توانستیم انتظاری جز این مقدار از فشرده سازی را داشته باشیم. اما عموما در صورت استفاده از فرمت‌هایی مثل ZIP با ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش حجم مواجه خواهید شد.

الگوریتم LZ77 فقط روی فایل‌های متنی عمل نمی‌کند. هرچند به طور کلی فشرده سازی فایل‌های متنی بسیار ساده تر است چرا که تکرار بعضی از کلمات عموما در هر زبانی اتفاق می‌افتد.

فشرده سازی فایل‌های صوتی و ویدیویی چطور اتفاق می‌افتد؟

فشرده سازی

فشرده سازی فایل‌های ویدیویی و صوتی کاملا متفاوت اتفاق می‌افتد. بر خلاف متن که شما با فشرده سازی «از دست ندادنی» رو به رو بودید، در فشرده سازی فایل‌های ویدیویی و صوتی با فشرده سازی «از دست دادنی» مواجه هستید و برخی از اطلاعات هر فایل را بعد از فشرده سازی از دست خواهید داد. همچنین هرچه قدر میزان فشرده سازی شما بالاتر باشد، اطلاعات بیشتری را از دست می‌دهید.

این اتفاق همان چیزیست که منجر به عکس‌هایی با کیفیت بسیار پایین می‌شود. هر بار که یک عکس فشرده شود، بخشی از اطلاعات خود را از دست خواهد داد. حالا به یک مثال اشاره می‌کنیم.

عکسی که در بالا مشاهده می‌کنید تصویری از صفحه‌ی دسکتاپ است که چندین بار توسط نرم افزار فوتوشاپ باز شده و سپس با کیفیتی پایین تر اقدام به ذخیره سازی آن کردیم. در زیر نتیجه را خواهید دید:

فشرده سازی

البته چیزی که در بالا مشاهده می‌کنید با کمترین کیفیت ممکن اتفاق افتاده است. برای مقایسه می‌توانیم به یک فشرده سازی دیگر اشاره کنیم که این بار با فشرده سازی ۵۰ درصد رو به رو شده. در عکس زیر با یک فایل JPEG‌ مواجه هستیم که آنچنان تفاوتی با فایل PNG اصلی خود ندارد. البته اگر نخواهید خیلی دقیق به آن نگاه کنید.

فشرده سازی

فایل PNG‌ این عکس حدود ۲۰۰ کیلوبایت بود، اما بعد از فشرده سازی ۵۰ درصد تبدیل به فایلی با حجم ۲۸ کیلوبایت شد. بنابراین سوال اینجاست که آیا واقعا در این میان حجم قابل توجهی از هارد با صرفه جویی مواجه می‌شود یا نه؟

الگوریتم JPEG نتیجه‌ی شاهکار مهندسین است. بیشتر فرمت‌ها لیستی از اعداد را ذخیره می‌کنند که هر عدد نشان دهنده‌ی یک پیکسل است. فرمت JPEG‌ چنین کاری نمی‌کند. در عوض با استفاده از روشی به نام تبدیلات گسسته‌ی کسینوسی اقدام به ذخیره سازی تصاویر می‌کند. این روش با مجموعه‌ای از موج‌های سینوسی مختلف مواجه است. در این روش از ۶۴ معادله‌ی مختلف استفاده می‌شود که البته بیشترشان مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

در واقع متغیر تعیین کیفیت فایل‌های JPEG که در فوتوشاپ مشاهده می‌کنیم، تعداد معادله‌های مورد استفاده برای ذخیره‌سازی عکس را مشخص می‌کند. نرم افزار فوتوشاپ بعد از تعیین شدن تعداد معادلات، با استفاده از کدگذاری هافمن نسبت به فشرده سازی بیشتر عکس اقدام خواهد کرد.

این اتفاق باعث می‌شود که عکس‌های با فرمت JPEG امکان فشرده سازی بیشتری داشته باشد. البته در صورت زیاده روی ممکن است با عکسی مثل تصویر زیر مواجه شوید:

فشرده سازی

عکس بالا می‌تواند یک فاجعه لقب بگیرد. اما موضوع مهم اینجاست که عکس‌هایی با فرمت JPEG با مقدار کمی از فشرده سازی، می‌توانند با کاهش حجم قابل توجهی مواجه شوند و علاوه بر این کیفیتشان آنچنان پایین نیاید. به همین دلیل است که اکثر وبسایت‌ها از تصویر‌هایی با فرمت JPEG استفاده می‌کنند.

فشرده سازی فایل‌های ویدیویی

فشرده سازی

فشرده سازی فایل‌های ویدیویی تا حدی با فشرده سازی تصاویر متفاوت است. شاید فکر کنید هر فریم از ویدیو را با فرمت JPEG فشرده سازی می‌کنند، که یقینا این اتفاق می‌افتد؛ اما روش بهتری برای فشرده سازی فایل‌های ویدیویی وجود دارد.

ما از اصطلاحی به نام Interframe Compression به معنی «فشرده سازی میان فریمی» استفاده می‌کنیم که به محاسبه‌ی تغییرات هر بین هر دو فریم می‌پردازد و فقط آن‌ها را ذخیره می‌کند. بنابراین به عنوان مثال اگر فیلمی دارید که صحنه‌های آن زیاد تغییر نمی‌کند می‌توانید با استفاده از این روش با حجم بسیار کمتری از فایل ویدیویی مواجه شوید.

فشرده سازی میان فریمی در واقع اصلی ترین دلیلیست که ما امروزه تلویزیون‌های دیجیتال و ویدیو‌های تحت وب را داریم. بدون این فشرده سازی، ویدیو‌ها چند صد گیگابایت حجم داشتند که مقدار بسیار زیادیست. البته به یاد داشته باشید که GIF از چنین روشی استفاده نمی‌کند و به همین دلیل است که با اینکه کوتاه هستند اما حجم نسبتا زیادی دارند.

موضوع دیگری که باید در زمینه‌ی ویدیو به یاد داشته باشید موضوعیست با نام bitrate. بیت ریت به معنای مقدار داده‌‌هاییست که در هر ثانیه اجازه‌ی اجرا شدن را دارند. به عنوان مثال اگر بیت ریت ۲۰۰ کیلوبایت بر ثانیه باشد، ویدیوی شما کیفیت پایینی خواهد داشت. کیفیت فایل‌های ویدیویی در صورتی که بیت ریت بالاتر باشد، بیشتر خواهد شد.

تصویر زیر، فریمی از یک ویدیوست. تصویر سمت چپ با بیت ریت ۳ مگابایت بر ثانیه و تصویر سمت راست ۱۰۰ مگابایت بر ثانیه است.  

ویدیوی مربوط به تصویر سمت راست ۳۰ برابر حجم بیشتری نسبت به ویدیوی تصویر سمت چپ داشت. اما عملا تفاوت کیفیت قابل توجهی را شاهد نبودیم. عموما ویدیو‌های یوتوب با توجه به کیفیت اینترنتتان از بیت ریتی بین ۲ تا ۱۰ مگابایت بر ثانیه استفاده می‌کنند و در صورت استفاده از بیت ریت بالاتر، بعید است که کیفیت بهتری را در آن‌ها شاهد باشیم.

فشرده سازی فایل‌های صوتی

فشرده سازی

فشرده سازی فایل‌های صوتی شباهت زیادی به فشرده سازی متن و تصاویر دارد. فایل‌های JPEG جزئیات غیر قابل مشاهده را از تصویر حذف می‌کنند. اتفاقی که در فشرده سازی فایل‌های صوتی هم می‌افتد.

فرمت MP3 هم دارای بیت ریت است. در کیفیت‌های پایین این مقدار بین ۴۸ و ۹۶ کیلو بیت بر ثانیه، در کیفیت‌های متوسط از ۱۲۸ تا ۲۴۰ کیلوبیت بر ثانیه و در کیفیت‌های عالی از ۳۲۰ کیلوبیت بر ثانیه استفاده می‌شود. البته شنیدن تفاوت‌ها بین این فایل‌ها تنها با یک هدفون قوی و گوش تیز امکان پذیر است.

در فشرده سازی فایل‌های ویدیویی هم بعضی متد‌های فشرده سازی از دست دادنی وجود دارد. یکی از معروف ترین آن‌ها FLAC است که از الگوریتم LZ77‌ استفاده می‌کند.

The post چگونه انوع فایل فشرده سازی می‌شوند؟ appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۳ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 3 views

یکی از چیزهایی که در طول روز زیاد با آن‌ سر و کله می‌زنیم وای فای است. چه در خانه و چه در محیط کار همه ما مدام داریم سعی می‌کنیم به نزدیک‌ترین وای فای ممکن متصل شویم تا درهای وب به رویمان باز شود. همیشه هم وای فای‌هایی که اطرفمان حاضرند یک نام اختصاصی برای خودشان دارند که دنیای تکنولوژی از این نام با عنوان SSID یاد می‌کند.

با این حال سوال اینجاست که SSID دقیقا چه معنایی دارد و چطور می‌شود آن را تغییر داد؟ در ادامه این مطلب به طور کامل این موضوع را می‌شکافیم و به تمام سوال‌هایی که در مورد SSID مطرح می‌شوند پاسخ می‌دهیم. پس با ما در دیجیاتو همراه باشید.

منظور از SSID چیست؟


SSID در اصل از عبارت «Service Set Identifier» گرفته شده. اما حالا سوال اینجاست که Service Set چیست؟ یک Service Set در استاندارد IEEE 802.11 به گروهی از دیوایس‌های شبکه بی‌سیم گفته می‌شود که از پارامترهایی یکسان پیروی ‌می‌کنند. پس با این اوصاف SSID نامیست که یک Service Set با آن تعریف می‌شود.

اما اگر بخواهم تمام گفته‌های بالا را به زبان ساده‌تر برایتان توضیح دهم، باید بگویم که با چیز عجیب و غریبی رو به رو نیستید و SSID در اصل همان نامیست که روی وای‌ فای خانه‌تان گذاشته‌اید. پس بیخود و بی‌جهت وقتتان را برای یک مشت تعریف‌ هدر ندهید و بیایید ببینیم که اصلا چطور باید یک SSID تعریف کرد؟

یک SSID‌ چطور تعریف می‌شود؟


SSID‌ها به طور کلی باید نام‌های منحصر به فردی باشند تا کاربر بتواند از میان تعداد زیادی  شبکه‌ وای‌ فای حاضر در محیط، آن موردی را که دنبالش می‌گردد پیدا کند. در بیشتر مواقع شرکت‌های توسعه‌دهنده روتر، نام‌های پیش‌فرضی چون «Linksys» و «Netgear» را به عنوان SSID‌ محصولاتشان تعریف می‌کنند.

اما این نام‌ها قابل تغییرند و اگر کمی وقت بگذارید خیلی راحت می‌توانید یک SSID‌ دلخواه برای شبکه وای‌ فای خود تعریف کنید. البته باید حواستان باشد که طول SSID‌ دلخواهتان نباید فراتر از ۳۲ کاراکتر برود. علاوه بر این، توجه داشته باشید که SSID‌ها به حروف کوچک و بزرگ نیز حساسند.

پس طبق این تعریف دو NetworkName» SSID‌» و «networkname» با هم تفاوت‌های اساسی دارند. در ضمن نیازی هم نیست که SSID‌ وای فایتان به هم چسبیده باشد و مجازید که از کاراکترهایی چون فاصله، خط تیره و حتی زیر خط نیز در تعریف آن استفاده کنید.

چگونه SSID وای فای خود را تغییر دهیم؟


تغییر SSID وای فای کار چندان سختی نیست اما پیدا کردن مسیر انجام آن روی برند‌های مختلف مودم است که این پروسه را کمی پیچیده می‌کند. به طور کلی پنل تنظیمات مودم‌ها با هم فرق می‌کند و نمی‌توان در این مقاله به همه آن‌ها پرداخت.

با این حال، عملیات تغییر SSID همیشه با یک کار خیلی ساده شروع می‌شود: تایپ آدرس 192.168.1.1 در نوار جستجوی یکی از مرورگرهای نصب شده روی سیستم. البته این آدرس در برخی مودم‌ها متغیر است. گوگل دوست شماست؛ به آن سری بزنید و آدرس پنل تنظیمات مودم خود را در آن جستجو کنید.

با ورود به پنل تنظیمات، ابتدا رمز عبور و نام کاربری مودم از شما خواسته می‌شود که اغلب در حالت پیش‌فرض هر دوی آن‌ها admin هستند. با این حال اگر admin را استفاده کردید و نادرست بود، حتما به دفترچه راهنمای مودم یا عباراتی که در پشت بدنه دستگاه درج شده‌‌اند، نگاهی بیندازید.

زمانی که بالاخره نام کاربری و رمز عبور مودمتان را پیدا کردید، آن‌ها را در باکس‌هایی که روی صفحه قرار دارند تایپ کنید. حالا فقط کافیست روی Login کلیک کنید تا یک راست به پنبل تنظیمات مودم برده شوید.

به احتمال خیلی زیاد در این پنل گزینه Wireless وجود خواهد داشت. رویش کلیک کنید و در منوی مربوط به آن به دنبال Wireless Network Name یا SSID بگردید

حالا نامی که در باکس مقابل این عبارت‌ها درج شده را پاک کنید و SSID مورد علاقتان را در آن قرار دهید. اگر تغییرات اعمال شده را ذخیره کنید، می‌بینید نام شبکه‌ای که به آن متصل بودید تغییر کرده و حالا SSID دلخواهتان جایگزین آن شده.

البته بگذارید همین جا به این نکته اشاره کنم که بهتر است از اطلاعات شخصی در انتخاب SSID استفاده نکنید. مثلا درست نیست که نام خود را روی یک شبکه وای فای بگذارید. به هر حال مردم اطراف شما هم می‌توانند این اطلاعات را ببینند و شاید درست نباشد که از چنین عباراتی برای ثبت یک SSID تازه استفاده شود.

با این حال اگر اصرار دارید که از اطلاعات شخصیتان برای یک SSID تازه استفاده کنید، می‌توانید با مخفی کردن نام شبکه هم امنیت بیشتری برای خود رقم بزنید و هم جلوی برخی پیش‌آمد‌های مختلف را بگیرید.

چطور SSID وای فای خود را مخفی کنیم؟


نحوه مخفی کردن SSID نیز به نوع و برند مودمتان بستگی دارد.

به طور کلی اگر در پنل تنظیمات مودم به دنبال گزینه‌هایی چون Hide SSID ،Visibility Status یا SSID Broadcast بگردید و آن‌ها را فعال یا غیر فعال کنید (بسته به نوع عبارت استفاده شده در پنل مودم شرایط فرق می‌کند)، نام شبکه به طور خودکار مخفی می‌شود و دیگر هیچ کس قادر به دیدن آن در لیست وای فای‌های حاضر در منطقه نیست.

The post هر چه باید در مورد SSID وای‌ فای بدانید appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۲ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

گوگل کروم انصافا یکی از امن‌ترین مرورگرهای فعلی است و واقعا به حریم شخصی کاربرانش احترام زیادی می‌گذارد. در این خصوص گوگل تنظیمات گسترده و مهمی را به مرورگر پرسرعتش اضافه کرده تا کاربران بتوانند در بستری امن به مرور صفحات وب بپردازند.

با این حال شاید ندانید که خیلی از این ویژگی‌ها به طور پیش‌فرض غیر فعال هستند و این خود شما هستید که باید به تنظیمات گوگل کروم موبایل اندرویدیتان بروید و آن‌ها را فعال کنید. در ادامه از نحوه انجام این کارها برایتان می‌گوییم. پس به خواندن ادامه دهید.

۱) فعال کردن Do Not Track


به هر سایتی که وارد شوید کوکی‌های آن در موبایلتان ذخیره می‌شود. کوکی‌ها به وبسایت‌ها اجازه دنبال کردن شما را می‌دهند و آن‌ها می‌توانند از این طریق فعالیتان در فضای وب را زیر نظر بگیرند.

با این حال، اگر وسواس بیش از حد روی حریم شخصی خود دارید، گوگل کروم روشن کردن گزینه Do Not Track را به شما پیشنهاد می‌دهد. با روشن شدن این گزینه گوگل کروم دیگر به هیچ وبسایتی اجازه دنبال کردن شما را نمی‌دهد و کوکی‌ها نمی‌توانند فعالیت‌هایتان را زیر نظر بگیرند.

برای فعال کردن گزینه Do Not Track ابتدا وارد گوگل کروم دستگاه اندرویدی خود شوید. سپس کلید سه نقطه را بفشارید و وارد Settings شوید.

حریم شخصی

با ورود به تنظیمات گوگل کروم مسیر Advanced > Privacy را دنبال کنید و در این منو به دنبال Do Not Track بگردید. با ورود به منو Do Not Track کلید مربوط به آن را روشن کنید تا دیگر کوکی هیچ وبسایتی نتواند شما را دنبال کند.

۲) روشن کردن Safe Browsing


در طی این چند سال اخیر حملات فیشینگ به شدت پیچیده شده و هر روز پیدا کردن سایت‌هایی که اینگونه سر کاربران کلاه می‌گذارند سخت‌تر می‌شود. با این حال گوگل در تنظیمات مرورگرش ویژگی جالبی به نام Safe Browsing قرار داده که با روشن کردن آن می‌توان از صفحات ناامن این روزهای فضای وب مطلع شد.

حریم شخصی

برای فعال کردن Safe Browsing ابتدا وارد تنظیمات مرورگر کروم شوید و مسیر Advanced > Privacy را طی کنید. با ورود به منو Privacy اگر کمی دقت کنید گزینه Safe Browsing را خواهید دید. آن را فعال کنید تا به طور نسبی مرورگرتان در مقابل حملات فیشینگ بیمه شود.

۳) خاموش کردن Autofill


شاید باورش سخت باشد اما Autofill به معنای واقعی کلمه یک کابوس امنیتی است. چراکه فقط کافیست یک نفر قفل موبایلتان را باز کند تا تمام اطلاعات حساب‌های بانکی و هر چیز دیگری که بخواهد یک جا در اختیارش قرار بگیرد.

پس خیال خودتان را راحت کنید و با پیمودن مسیر Settings > Basics > Autofill and payments، گزینه Autofill را غیر فعال کنید.

حریم شخصی

از طرفی اگر این کار را انجام دادید فراموش نکنید که اطلاعات قدیمی خود را از حافظه مرورگر پاک کنید. برای این کار می‌توانید مسیر Settings > Privacy > Clear browsing data > Advanced > Autofill form data را دنبال کنید و تمام اطلاعات ذخیره شده از حساب‌هایتان را از بین ببرید.

۴) بررسی مداوم مجوزهای اعطا شده


تا حالا به مجوزهایی که پس از ورود به یک سایت از شما خواسته می‌شوند توجه کرده‌اید؟ خیلی از سایت‌های می‌آیند و یک سری مجوز عجیب و غریب جلوی کاربر می‌گذارند که در بیشتر مواقع اصلا نیازی به داشتن آن‌ها ندارند.

حریم شخصی

پس حواستان را حسابی به مجوزهایی که به سایت‌ها می‌دهید جمع کنید. اصلا نیازی نیست که یک وبسایت ساده دسترسی به میکروفون و دوربین موبایل شما داشته باشند. به همین خاطر هر از گاهی مسیر Settings > Advanced > Site Settings را طی کنید و دسترسی‌هایی که سایت‌ها به بخش‌های مختلف موبایلتان دارند را مورد بررسی قرار دهید.

۵) مدیریت درست تنظیمات همگام سازی


گوگل کروم بخش بزرگی از اکوسیستم عظیم گوگل را تشکیل می‌دهد. بنابراین خیلی راحت می‌توان اطلاعات را از طریق گوگل کروم با دیگر اپ‌های گوگل به اشتراک گذاشت و از آن‌ها در جایی دیگر استفاده کرد.

این ویژگی خوبیست و در بسیاری مواقع خیلی هم به کار می‌آید. اما اگر از نظر امنیتی به این موضوع نگاه کنید، چیزی جز یک فاجعه بزرگ نخواهید دید. چراکه با سینک شدن اطلاعتتان، حفره‌های زیادی در دیوار پولادینی که به دور حریم شخصی خود کشیده‌اید ایجاد می‌شود.

حریم شخصی

فقط کافیست یک نفر لپتاپ یا هر دیوایس دیگری که اطلاعات گوگلتان با آن سینک شده را بردارد تا تمام داده‌هایی که روی موبایلتان هم دارید به سرقت برود. پس حواستان را حسابی به اطلاعاتی که مدام دارید با دیگر دیوایس‌هایتان به اشتراک می‌گذارید جمع کنید.

مدیریت این موضوع امر مهمی است و باید هر از گاهی با ورود به تنظیمات و بخش Sync به تمام داده‌های در حال همگام سازیتان نگاهی بیندازید و جلوی سینک شدن برخی از آن‌ها را بگیرید.

۶) غیرفعال کردن Usage Reports


به نظرتان می‌شود گوگل حتی برای یک ثانیه دست از سرتان بردارد و گردش‌های شما در فضای وب را زیر نظر نگیرد؟ مطمئنا نه. گوگل حتی به طور پیش‌فرض گوگل کروم را موظف کرده تا میزان استفاده کاربر و کرش‌های پیش‌آمده برای مرورگر را به سرور‌های این شرکت بزرگ گزارش کند.

حریم شخصی

با این حال جای شکرش باقیست که می‌شود جلوی ارسال این اطلاعات را گرفت. فقط کافیست مسیر Settings > Advanced > Privacy > Usage and crash reports را طی کنید و با خاموش کردن ویژگی Usage and crash reports مانع رسیدن این اطلاعات به دست گوگل شوید.

۷) خاموش کردن سرویس‌های پیشبینی کننده کروم


به تمام اطلاعاتی که گوگل مدام از کاربرانش می‌گیرد، آدرس‌هایی که در سرچ بار جستجو می‌کنید هم اضافه کنید. به طور کلی هر آدرسی که در سرچ بار گوگل کروم تایپ می‌شود مستقیم در اختیار موتور جستجوی این شرکت قرار می‌گیرد تا گوگل بتواند کاربرانش را بیشتر بشناسد.

این شناخت بیشتر به مرور ما را برای گوگل قابل پیشبینی می‌کند و قضیه تا جایی پیش‌ می‌رود که شرکت مدام حین جستجوهایمان در فضای وب پیشنهادات خاص خودش را ارائه می‌دهد.

درست است که این مورد باعث تسهیل در امر جستجو می‌شود اما در هر صورت ما همیشه زیر نظر هستیم و این قضیه هیچ وقت تغییر نمی‌کند.

با این حال تا حدی می‌شود جلوی این موضوع را گرفت. فقط کافیست به تنظیمات بروید و مسیر  Advanced > Privacy را طی کنید. سپس به دنبال گزینه Search and site suggestions بگردید و آن را غیر فعال کنید.

The post با این ۷ روش حریم شخصی بیشتری روی گوگل کروم داشته باشید appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۲۰ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 0 views

همه ما بالاخره چند نرم‌افزار ویندوزی خاص را می‌شناسیم که همیشه روی‌ سیستم‌های خودمان نصب هستند و به دیگران هم نصب کردنشان را پیشنهاد می‌کنیم. برای مدتی طولانی CCleaner هم یکی از همین نرم‌افزارها بود؛ نرم‌افزاری کارآمد و قدرتمند که با آن می‌شد خیلی راحت از شر بسیاری از فایل‌های بی‌استفاده و اضافی خلاص شد.

اما همین نرم‌افزارهایی که اغلب برایشان سینه چاک می‌دهیم هم هر از گاهی خوی سرکششان بیرون می‌زند و کلی خسارت‌ غیرقابل جبران روی دستمان می‌گذارند. CCleaner نیز از زمانی که سرکش شد دیگر قابل کنترل نبود.

رویه‌اش را هم ترک نکرد و تا جایی ادامه داد که حالا صراحتا می‌توانم بگویم باید همین الان آن را از روی سیستم خود پاک کنید. با این حال اگر به دنبال دلیل و مدرک می‌گردید حتما این متن را تا انتها بخوانید.

مشکل CCleaner چیست؟


در زمان‌های دور، CCleaner نرم‌افزار مرتب و موجهی بود که در تاریخچه‌اش حتی یک نقطه سیاه هم دیده نمی‌شد. اما همان برنامه‌ خوش نامی که همیشه از آن به نیکی یاد می‌شد در عرض یک سال رکورد زد و همزمان با دو مشکل بزرگ از کاربرانش پذیرایی کرد.

CCleaner مدام کاربرانش را زیر نظر می‌گرفت

مشکلات CCleaner به زمانی باز می‌گردد که ورژن ۵.۴۵ این نرم‌افزار منتشر شد و شرکت توسعه دهنده خبر از ویژگی تازه‌ای به نام «Active Monitoring» داد. البته در آن موقع کسی فکرش را نمی‌کرد که Active Monitoring تبدیل به کابوس تمام عیاری شود که هیچ پایانی برای آن نوشته نشده.

چراکه در آن زمان Active Monitoring یک ویژگی استاندارد خوب به نظر می‌رسید که در ازای جمع‌آوری اطلاعات سیستمی باعث بهبود عملکرد کامپیوترها می‌شد. اما طولی نکشید که کاربران وسواسی ویندوز متوجه شدند که این ویژگی به هیچ وجه غیرفعال نمی‌شود.

CCleaner

خوشبختانه ویندوز از این دست کاربرانی که روی حریم شخصیشان وسواس عجیب و غریبی دارند کم ندارد. اغلب هم همین‌ها هستند که متوجه بسیاری از مشکلات می‌شوند و دیگران را در موردشان آگاه می‌کنند.

قضیه CCleaner هم این طور بود که وقتی کاربران Active Monitoring را غیرفعال می‌کردند، به محض ریبوت برنامه دوباره این ویژگی فعال می‌شد. به زبان ساده، نمی‌شد جلوی مانیتور شدن توسط CCleaner را گرفت و به نوعی انگار همیشه زیر نظر بودیم.

رفتار برنامه آنقدر عجیب و مشکوک بود که پیریفورم سریعا دست به کار شد و سعی کرد این مشکل را حل و فصل کند. اما شاید دیگر دیر شده بود و خیلی از کاربران پیش از اینکه این شرکت کاری بکند چمدان‌هایشان را برداشتند و آماده کوچ به سمت نرم‌افزارهای دیگر شدند.

علاوه بر این، یک مشکل دیگر هم هست که کاربران نسخه‌های جدید CCleaner به شدت از آن گلایه دارند. مشکل ساده‌ای هم هست اما حسابی روی اعصاب کاربران رفته و آن‌ها دیگر تاب تحمل آن را ندارند.

به طور کلی با نصب نسخه‌های جدید CCleaner، دیگر نمی‌شود مانند قبل با کلیک روی کلید «X» پنجره این نرم‌افزار را بست و به فعالیت‌های آن پایان داد. بلکه حالا با بستن CCleaner، فقط پنجره آن به آیکون کوچکی در سیستم تری ویندوز مینیمایز می‌شود و فعالیت‌هایش در پس زمینه ادامه می‌یابند.

CCleaner

جالب‌تر اینکه با راست کلیک روی این آیکون کوچک، می‌توان دید که دیگر خبری هم از گزینه خروج نیست. پس به راحتی می توان گفت که نمی‌شود با روش‌های معمول جلوی فعالیت‌های CCleaner را گرفت و باید برای این کار دست به دامان Task Manager شد.

CCleaner پلی بود میان شما و بدافزارها

خیلی وقت پیش بود که پیریفورم فهمید CCleaner هک شده و در حال توزیع نوعی بدافزار به سیستم کاربران است. در اصل نسخه ۳۲ بیتی این نرم‌افزار به تروجانی آلوده شده بود که به صورت ناشناس از سیستم کاربران اطلاعات می‌دزدید.

علاوه بر این، تروجان مورد بحث قادر به اجرای کد‌های مختلف روی سیستم‌های آلوده هم بود که همین موضوع به تنهایی دردسرهای بسیاری را درست می‌کرد. البته پیریفورم خیلی زود شستش خبردار شد و این شرکت پیش از آنکه این مشکل فراگیر شود جلوی آن را گرفت.

با این حال، این موضوع برای آواست (صاحب پیریفورم) خیلی گران تمام شد. بالاخره آواست در حال حاضر جزو شرکت‌های برتر امنیتی جهان به حساب می‌آید و مسلما درز پیدا کردن چنین اخباری در موردشان مایه آبروریزی بود.

در این گیر و دار آواست برای اینکه از حیثیتش دفاع کند یک شیوه اشتباه تر در پیش گرفت و سعی کرد تا کاربران CCleaner را به سمت خرید نسخه پولی این نرم‌افزار (که به قول خودشان امنیت بیشتری دارد) سوق دهد. اما دیگر فرصت‌های CCleaner از دست رفته بود و بسیاری از کاربران این نرم‌افزار پس از سال‌ها مجبور به خداحافظی با آن شدند.

چه چیزی را جایگزین CCleaner کنیم؟


خبر خوب این است که دیگر اصلا نیازی به نصب CCleaner روی سیستم‌های امروزی نیست. چراکه خود ویندوز ۱۰ حالا آنقدر قدرت دارد تا بتواند از پس کارهایی چون پاک نمودن جانک فایل‌ها و خالی کردن حافظه کش سیستم برآید.

حذف فایل های اضافی (Junk Files)

برای مدت‌ها وظیفه پاک کردن جانک فایل‌های انبار شده در حافظه سیستم روی شانه‌های ابزار Disk Cleanup افتاده بود. انصافا هم این ابزار در پاک کردن این فایل‌های اضافی تبحر خاصی داشت و فقط کافی بود پس از باز شدن پنجره آن، فایل‌های به دردنخوری که فقط فضای سیستم را اشغال کرده بودند را انتخاب می‌کردید و با کلیک روی کلید OK برای مدت‌ها از شرشان خلاص می‌شدید.

CCleaner

اما حالا با قدرت گرفتن ویندوز ۱۰ می‌توان این کار را به کمک ویژگی Storage Sense این سیستم عامل نیز انجام داد. برای این کار فقط کافیست مسیر Settings > System > Storage را طی کنید و پس از آن به سراغ کلید Free up space now بروید.

CCleaner

با این کار لیستی از فایل‌های اضافی سیستم در مقابلتان قرار می‌گیرد که می‌توانید با انتخابشان کاری کنید که دیگر اثری از آن‌ها باقی نماند.

خالی کردن کش

جدای اینکه می‌شود وظیفه پاک کردن فایل‌های به درد نخور را به ویندوز ۱۰ سپرد، باید فکری هم به حال خالی کردن کش مرورگرها کرد. انصافا CCleaner در این مورد عملکرد خوبی از خود نشان می‌داد و واقعا کمی سخت است که بخواهیم هر سری کش مرورگرهایمان را به صورت دستی خالی کنیم.

CCleaner

با این حال چاره‌ای نیست و بهتر است هر از گاهی سری به تنظیمات مرورگر محبوب خود بزنید و حافظه کش آن را خالی کنید. البته اگر به طور مداوم از حالت شخصی مرورگرها استفاده کنید دیگر نگرانی خاصی باقی نمی‌ماند. چراکه در این حالت هیچ چیزی در حافظه کش سیستم ذخیره نمی‌شود که لازم باشد آن را از بین ببرید.

مدیریت استارت‌آپ‌ها

برای مدیریت استارت‌آپ‌ها نیز ویندوز ۱۰ یک راهکار خوب برایتان دارد. فقط مسیر Settings > Apps > Startup را دنبال کنید تا به صفحه‌ای برسید که تمام استارت‌آپ‌های سیستمتان در آن لیست شده. حالا آن‌هایی را که لازم ندارید، غیرفعال کنید تا لیست استارت‌آپ‌هایتان به لیستی کوچک و جمع و جور تبدیل شود.

CCleaner

اپلیکیشنی وجود دارد که بتواند جایگزین CCleaner شود؟


مسلما پس از این همه سال کار کردن با CCleaner، به استفاده از یک برنامه مجزا برای از بین بردن فایل‌های اضافی و همچنین خالی کردن کش مرورگرها عادت کرده‌ایم. همین موضوع کار کردن با ابزار ویندوزی و سر و کله زدن با منوهای مختلف را سخت می‌کند.

به همین خاطر اصلا بد نیست که حداقل یک نرم‌افزار دیگر را جایگزین CCleaner کنید تا کارهایتان کمی روی غلتک بیفتند. اگر در این خصوص نظر من را می‌خواهید، می‌توانم به شما استفاده از دو نرم افزار atomiccleaner و  BleachBit را پیشنهاد کنم. هر دو در کارشان جزو بهترین‌ها هستند و مطمئنا می‌توانند جایگزین خوبی برای CCleaner باشند.

The post چرا دیگر نباید از CCleaner روی ویندوز استفاده کرد؟ appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۹ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

واتس اپ پر استفاده ترین پیام رسان دنیا محسوب می‌شود. این پیام رسان از سال ۲۰۱۴ توسط فیسبوک مدیریت می‌شود و علی رغم حاشیه‌های زیادی که اخیرا با آن دست به گریبان بود، همچنان پر مخاطب ترین پیام‌ رسان دنیاست. به همین دلیل ممکن است شما هم یکی از مخاطبین واتس اپ باشید و بخواهید از طریق کامپیوتر هم به مدیریت پیام‌های دریافتی و ارسالی‌تان بپردازید. در این مطلب به آموزش نصب واتس اپ روی کامپیوتر خواهیم پرداخت. موضوعی که بسیار ساده است و اگر تا امروز موفق به انجام آن نشده‌اید کافیست این مطلب را مطالعه کنید.

امکان برقراری تماس‌های صوتی و تصویری از طریق کامپیوتر هنوز در دسترس نیست.

واتس اپ برای راحتی کار کاربران خود علاوه بر نسخه‌ی وب واتس اپ، اقدام به عرضه‌ی نسخه‌ی کامپیوتر آن کرده است. شما با نصب این نرم افزار می‌توانید به حساب کاربری خود در واتس اپ دسترسی داشته باشید و پیام‌های ارسالی و دریافتی خود را مدیریت کنید. البته به یاد داشته باشید که نرم افزار واتس اپ روی کامپیوتر با محدودیت‌هایی رو به روست. به عنوان مثال امکان برقراری تماس‌های صوتی و تصویری از طریق کامپیوتر هنوز در دسترس نیست.

در گام اول باید نسخه‌ی مورد نیاز خود را از وبسایت رسمی واتس اپ دانلود کنید. بعد از ورود به وبسایت تصویر بالا را مشاهده خواهید کرد. از سمت راست تصویر، نسخه‌ی مربوط به کامپیوتر را دانلود کنید. معمولا وبسایت واتس اپ به طور خودکار سیستم عامل شما را تشخیص خواهد داد. اما اگر به هر دلیلی این اتفاق نیفتاد، می‌توانید به راحتی نسخه‌ی مورد نیاز خود را تعیین و سپس به دانلود آن بپردازید.

پس از دانلود نرم افزار کافیست دو بار روی فایل دانلود شده کلیک کنید تا نرم افزار واتس اپ روی کامپیوتر شما نصب شود. به محض پایان فرایند نصب، می‌توانید آیکن سبز رنگ واتسپ را روی دسکتاپ خود مشاهده کنید. بعد از آنکه فرایند نصب (که بدون انجام هیچ کاری توسط شما) انجام می‌پذیرد، با تصویر زیر مواجه خواهید شد.

همانطور که در تصویر بالا می‌بینید، نرم افزار واتس اپ از شما می‌خواهد که با استفاده از اپلیکیشن موبایل در تلفن همراه خود، کد QR نشان داده شده را اسکن کنید. این کار به سادگی قابل انجام است. حالا باید اپلیکیشن این پیام‌ رسان را از طریق تلفن همراه خود اجرا کنید. سپس از طریق منو یا Settings گزینه‌ی WhatsApp Web را برگزینید.

پس از انجام این کار، در صفحه‌ی جدید کافیست با استفاده از دوربین تلفن همراه خود، کد QR داده شده را اسکن کنید. به محض اسکن کد توسط اپلیکیشن تلفن همراه، نرم افزار واتس اپ در کامپیوتر همه‌ی گفت و گو‌های شما را نمایش خواهد داد و حالا نرم افزار واتسپ قابل استفاده است.

نرم افزار واتس اپ که روی کامپیوتر شما نصب شده فقط زمانی قابل استفاده است که اپلیکیشن در تلفن همراهتان آنلاین باشد. موضوعی که احتمالا کمی آزار دهنده به نظر برسد اما فعلا الزامیست. بنابراین در حین استفاده از این نرم افزار روی کامپیوتر همیشه باید مطمئن باشید که تلفن همراهتان هم از اینترنت بهره‌مند است.

شما می‌توانید کامپیوتر‌های دیگر را هم به همین روش به حساب کاربری خود در واتس اپ متصل کنید. کافیست مجددا به بخش WhatsApp Web بروید و گزینه‌ی + که در بالای صفحه سمت راست قرار دارد را بزنید. سپس با اسکن کد QR داده شده در هر کامپیوتر، دستگاهی جدید را به لیست اضافه کنید.

به یاد داشته باشید هر زمان که بخواهید دسترسی کامپیوتر به حساب کاربری واتس اپ خود را از بین ببرید، کافیست با استفاده از اپلیکیشن موبایل به بخش WhatsApp Web رفته، از لیست موجود دستگاه مورد نظر را انتخاب کنید و گزینه‌ی Log Out را بزنید. همچنین می‌توانید با استفاده از گزینه‌ی Log Out From All Devices‌ که زیر لیست دستگاه‌های متصل شده قرار گرفته، همه‌ی اتصالات به حساب کاربری خود را از بین ببرید.

The post آموزش نصب واتس اپ روی کامپیوتر appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۸ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

نرخ تازه سازی یا Refresh Rate تعداد دفعاتیست که نمایشگر با هر تصویر و در هر ثانیه به روز می‌شود. برای مثال نرخ تازه سازی ۶۰ هرتز به معنای این است که تصویر در هر ثانیه ۶۰ بار به روز می‌شود. نرخ تازه‌سازی هرچه عدد بزرگتری داشته باشد، تصاویر را روان‌تر مشاهده خواهید کرد.

چرا نرخ تازه سازی اهمیت دارد؟

تغییر نرخ تازه‌سازی در نمایشگر‌های CRT قدیمی اهمیت بیشتری داشت. چرا که ریفرش ریت پایین در حین به روزرسانی تصویر منجر به ایجاد لکه‌های نور در صفحه می‌شد. مشکلی که با تغییر نرخ تازه‌سازی تصویر نمایشگر حل می‌شد.

در نمایشگر‌های مدرن و تخت به دلیل پایین بودن ریفرش ریت، شاهد لکه‌های نور نخواهید بود، اما با بالا بردن آن می‌توانید شاهد تصاویری روان‌ و مناسب باشید. به همین دلیل است که نمایشگر‌های مدرن و گران‌قیمت که به طور تخصصی برای انجام بازی‌ها ساخته شده‌اند‌، در تبلیغاتشان به نرخ تازه‌سازی بالای خودشان می‌بالند. مثلا ۱۴۴ هرتز یا ۲۴۰ هرتز که نسبت به نمایشگر‌های معمول ۶۰ هرتزی به مراتب تصاویر بهتری را به نمایش می‌گذارند.

همیشه در حین استفاده از نمایشگر، سعی کنید بالاترین نرخ تازه‌سازی آن‌ را برگزینید.

حداکثر ریفرش ریتی که می‌توانید از آن استفاده کنید بستگی به مانیتورتان دارد. به طور کلی نمایشگر‌های ارزان قیمت از نرخ تازه‌سازی پایین‌تری پشتیبانی می‌کنند. حتی اگر برای کامپیوترتان از چند صفحه نمایش استفاده می‌کنید باید به یاد داشته باشید که هرکدام از مانیتور‌ها از فریم ریت مختص به خودش استفاده می‌کند.

برای خرید یک نمایشگر، نرخ تازه‌سازی تصویر هرچه بالاتر باشد آن را به گزینه‌ی مطلوب تری تبدیل می‌کند. اما یقینا این موضوع با اهمیت ترین ویژگی یک مانیتور نخواهد بود. موارد زیاد دیگری همچون زمان پاسخگویی، دقت رنگ و زاویه‌ی دید وجود دارند که اهمیت به مراتب بیشتری دارند. موضوعی که باید به آن دقت کنید این است که همیشه در حین استفاده از نمایشگر، سعی کنید بالاترین نرخ تازه‌سازی آن‌ را برگزینید.

معمولا سیستم‌های کامپیوتری جدید به طور خودکار بالاترین نرخ تازه‌سازی را برای نمایش دادن انتخاب می‌کنند. اما اگر به هر دلیلی این اتفاق نیفتاد، ممکن است بخواهید ریفرش ریت نمایشگر خود را تغییر دهید. در ادامه به چگونگی تغییر ریفرش ریت نمایشگر خواهیم پرداخت.

چطور ریفرش ریت نمایشگر را در ویندوز ۱۰ تغییر دهیم

برای تغییر ریفرش ریت در ویندوز ۱۰، روی بخشی خالی از صفحه‌ی دستکتاپ کلیک راست کرده و سپس به بخش Display Settings بروید.

ریفرش ریت

در پنجره‌ی باز شده به پایین اسکرول کنید و روی گزینه‌ی Advanced Display Settings کلیک کنید.ریفرش ریت

گزینه‌ی Display Adapter Properties مربوط به نمایشگر خود را انتخاب کنید.

ریفرش ریت

در پنجره‌ی باز شده به تب Monitor بروید و سپس ریفرش ریت مورد نظر خود را انتخاب کنید. سپس با زدن گزینه‌ی OK کارتان به پایان خواهد رسید. تغییرات شما از لحظه‌ی کلیک روی گزینه‌ی OK اعمال خواهند شد.

ریفرش ریت

چطور ریفرش ریت نمایشگر را در ویندوز ۷ تغییر دهیم

برای تغییر نرخ تازه تازه‌سازی مانیتور در ویندوز ۷، در بخشی خالی از دسکتاپ کلیک راست کنید و سپس گزینه‌ی Screen Resolution را بزنید.

نمایشگری که می‌خواهید نرخ فریمش را تغییر دهید را انتخاب کنید (اگر از یک نمایشگر استفاده می‌کنید، در این صفحه طبق شکل زیر فقط یک نمایشگر نشان داده خواهد شد). روی گزینه‌ی Advanced Settings بزنید تا تنظیمات مربوطه را تغییر دهید.

ریفرش ریت

در پنجره‌ی باز شده به تب Monitor بروید و سپس از بخش Screen refresh rate مقداری که مد نظرتان هست را انتخاب کنید و سپس OK را بزنید. به محض انتخاب گزینه‌ی OK تغییرات شما اعمال خواد شد.

ریفرش ریت

گاهی اوقات در تب Monitor گزینه‌ای مشاهده می‌کنید با مضمون Hide modes that this monitor cannot display که زیر لیست تغییر نرخ تازه‌سازی قابل مشاهده است. عموما این گزینه خاکستریست و نمی‌توان آن را فعال یا غیر فعال کرد.

در بعضی دیگر از موارد، این گزینه در دسترس است. با فعال کردن آن، اعدادی به عنوان نرخ تازه‌سازی برایتان در دسترس خواهند بود که احتمالا نمایشگر شما قادر به پشتیبانی از آن‌ها نیست.

این گزینه‌ها احتمالا برای مانیتور شما کار نخواهند کرد و ممکن است با انتخابشان با صفحه‌ای سیاه یا ارور مواجه می‌شوید. ویندوز به شما هشدار می‌دهد که انتخاب این گزینه ممکن است به نمایشگر شما آسیب برساند. ما هم استفاده از این گزینه را به هیچ عنوان توصیه نمی‌کنیم. مگر آنکه دلیل قانع کننده‌ای برای این کار داشته باشید.

ریفرش ریت

گزینه‌ای برای تغییر نرخ تازه‌سازی وجود ندارد؟

سیستم عامل ویندوز باید به طور خودکار نرخ تازه‌سازی مطلوب را برای کامپیوتر شما انتخاب کند. اگر در گزینه‌های موجود عددی که شرکت سازنده‌ی مانیتور در تبلیغاتش اعلام کرده بود را مشاهده نمی‌کنید، شاید نیاز باشد دست به تغییراتی بزنید.

برای مثال شاید نیاز داشته باشید تا درایور‌های کارت گرافیک خود را به روزرسانی کنید تا نرخ تازه سازی‌های بیشتری فعال شوند. یا شاید مشکل از کابل مورد استفاده‌تان باشد. بسیاری از کابل‌ها قدرت انتقال داده‌های کافی برای پشتیبانی از ریفرش‌ ریت‌های بالا را ندارند. به طور کلی تغییر کابل یا دانلود آخرین درایور‌های کارت گرافیک ممکن است این مشکل را حل کنند.

The post همه‌ی آنچه که باید راجع به Refresh Rate مانیتور‌ها بدانید appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۷ام مرداد ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

در حال حاضر ۳ اپراتور ایرانسل، همراه اول و رایتل تامین کننده‌های اصلی اینترنت همراه کشور قلمداد می‌شوند. از طرفی ارتقاء شبکه‌های نسل سوم و چهارم و استفاده‌ی گسترده‌ی کاربران از اپلیکیشن‌هایی که به اینترنت نیاز دارند باعث شده که استفاده از اینترنت همراه در کشورمان با رشد بی سابقه‌ای مواجه شود.

اپراتور‌های ایرانسل، همراه اول و رایتل دو راه حل را برای استفاده از اینترنت همراه در اختیار کاربران قرار داده‌اند؛ یکی از آن‌ها استفاده از تعرفه‌ی آزاد است که یقینا برای کاربران پر مصرف مقرون به صرفه نیست و انتخاب دیگر خریداری بسته‌های اینترنتی متنوع توسط اپراتور‌هاست.

در مطلبی که پیش رو دارید قصد داریم راهنمایی جامع و کاملی از روش‌های سریع و آسان برای خرید بسته‌ی اینترنتی سه اپراتور اصلی را در اختیارتان قرار دهیم. با ما همراه باشید.

[این نوشته در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ به‌روزرسانی شده است]

استفاده از وبسایت اپراتور‌ها

ایرانسل

ایرانسل تلاش زیادی کرده تا بهترین خدمات را به آسان ترین شکل ممکن برای کاربرانش به ارمغان بیاورد.

برای خرید بسته‌های اینترنتی نسل سوم و چهارم کافیست به این لینک مراجعه کنید و و سپس از بخش بسته‌‌ها از میان گزینه‌های موجود یکی را انتخاب کرده و وارد صفحه‌ی مورد نظر شوید. در ادامه می‌توانید روی گزینه‌ی خرید آنلاین که زیر هر بسته وجود دارد کلیک کنید و وارد محیط پرداخت شوید.

از این صفحه، با وارد کردن شماره‌ی سیم کارت و نوع آن (اعتباری یا دائمی) پرداخت خود را نهایی کنید. به یاد داشته باشید که برای استفاده از بسایت ایرانسل نیازی به عضویت در وبسایت ایرانسل ندارید و می‌توانید بدون ورود به حساب کاربری خود نسبت به خرید بسته‌های اینترنتی اقدام کنید.

ایرانسل مدتی می‌شود که از نسخه وب ایرانسل من نیز رونمایی کرده و می‌توانید از این طریق به خرید بسته‌های اینترنتی و شارژ تلفن همراه خود بپردازید. کافیست به این لینک بروید و شماره‌ی تلفن خود را وارد کنید و سپس به پنل خود دسترسی داشته باشید.

از این طریق و از لیستی که سمت راست تصویر قرار گرفته است، می‌توانید نسبت به خرید بسته‌های افزایشی روزانه، هفتگی، ماهانه و ... اقدام کنید. قیمت‌ بسته‌ها در این بخش هیچ تفاوتی با خرید مستقیم از وبسایت ایرانسل ندارد.

ایرانسل از یک ویژگی جدید پشتیبانی می‌کند که بوم نام دارد. مشترکین ایرانسل با بوم می‌توانند بر حسب نیاز و میزان مصرف خود، بسته‌ی مورد نیاز خود را مشخص کنند و سفارش دهند. برای این کار می‌توان از وبسایت ایرانسل من، اپلیکیشن و کد دستوری که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد استفاده کنند.

همچنین ویژگی دیگر ایرانسل بوم+ نام دارد. مشترکین ایرانسل با استفاده از بوم+ می‌توانند در صورت تمام شدن حجم اینترنت از اعتبار مکالمه‌ی بسته‌ی ترکیبی برای مصرف اینترنت و برعکس استفاده نمایند. البته باید توجه داشت که بهای استفاده از اینترنت همراه به میزان سه برابر از اعتبار مکالمه کم می‌کند. برای طراحی بسته‌ی ترکیبی خود می‌توانید از نسخه‌ی وب ایرانسل من، اپلیکیشن ایرانسل من و یا کد دستوری که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد استفاده کنید.

همراه اول

یکی از راه های شارژ بسته های اینترنتی همراه اول وبسایت این اپراتور است. بدین منظور از طریق این لینک وارد حساب کاربری خود شوید و یا اگر حساب کاربری ندارید در سامانه اینترنتی همراه اول ثبت نام کنید.

پس از ورود به پنل خود در همراه من از لیست سمت راست روی خدمات من رفته و سپس روی گزینه‌ی اینترنت نوترینو کلیک کنید. سپس گزینه‌ی بسته نوترینو که در وسط صفحه وجود دارد را انتخاب کنید. در صفحه‌ی جدید می‌توانید بسته‌های مختلف اینترنت نوترینو را مشاهده کنید و گزینه‌ی مطلوب خود را انتخاب و سپس نسبت به فعالسازی آن اقدام کنید.

البته شاید نیاز مبرم به متصل شدن به همراه من کمی خسته کننده به نظر برسد. اما همراه اول در وبسایت خود امکان خرید مستقیم بسته‌های اینترنتی را نیز فراهم کرده است. برای این کار کافیست به فروشگاه رسمی همراه اول رفته و سپس از بخش خرید بسته نسبت به خرید بسته‌ی اینترنتی همراه مورد نظر اقدام کنید.

تمدید خودکار بسته‌های اینترنتی یکی از ویژگی‌هاییست که همراه اول از آن استفاده می‌کند. این ویژگی به دو صورت امکان می‌پذیرد:

تمدید خودکار زمانی: این قابلیت برای بسته های 30 روزه آلفا و آلفا+ است که پس از گذشت 30 روز به صورت خودکار تمدید می شوند. مشترکین می توانند از طریق پنل همراه من و مراجعه به صفحه بسته های نوترینو تمدید خودکار را لغو کنند.

تمدید خودکار حجمی: در صورت تمام شدن حجم شبانه روزی، تمامی بسته های آلفا و آلفا+ به صورت خودکار تمدید حجمی خواهند شد. مشترکین می توانند از طریق پنل همراه من و مراجعه به صفحه بسته های نوترینو تمدید خودکار را لغو کنند.

رایتل

رایتل نیز همچون ایرانسل خدمات مشابهی را برای ارائه بسته های اینترنت همراه از طریق وبسایت خود در اختیار کاربران گذاشته است. کافیست به این لینک بروید و پس از وارد کردن شماره سیم کارت رایتل خود وارد پنل خرید بسته های اینترنتی شوید. در ادمه بسته دلخواه خود را تعیین و روی گزینه خرید نقدی کلیک کنید.

همچنین در صورت نیاز می توانید با مراجعه به سامانه مدیریت حساب، وارد شدن به حساب کاربری خود و مراجعه به این لینک جهت خرید بسته های اینترنت همراه رایتل اقدام نمایید. سامانه مدیریت حساب اطلاعات جامع و کاملی را در خصوص سیم کارت مورد نظر و بسته های فعال در اختیار شما قرار دهد.

استفاده از اپلیکیشن اپراتور‌ها

ایرانسل

این روز‌ها ترجیح بیشتر کاربران استفاده از تلفن‌های همراه است. خصوصا برای موضوعاتی که به طور مستقیم به تلفن‌های همراه ارتباط دارد. با پیشرفت تکنولوژی و فراگیر شده تلفن‌های هوشمند، ایرانسل هم سعی کرده تا از این قافله عقب نماند و به همین منظور اپلیکیشن ایرانسل من را عرضه کرده تا کار مشترکانش را راحت تر کند.

ایرانسل من ابزاری ساده و رایگان است که با استفاده از آن قادر هستید میزان مصرف اینترنت، هزینه‌های تماس و پیامک‌ها خود را مدیریت کنید. البته این اپلیکیشن قابلیت‌های به مراتب بیشتر دیگری هم دارد.

به وسیله‌ی اپلیکیشن ایرانسل من می‌توانید به راحتی بسته‌های افزایشی خریداری کنید، بسته‌های ترکیبی (بوم و بوم+) بسازید و آن‌ها را بخرید و یا بسته‌های اینترنتی را به دوستان خود هدیه دهید. امکان مدیریت همزمان چند حساب ایرانسلی نیز با استفاده از این اپلیکیشن امکان‌ پذیر است.

البته توجه داشته باشید که بسته‌های هفتگی و ماهانه که از طریق اپلیکیشن ایرانسل من خریداری می‌شوند به طور پیش فرض دارای قابلیت تمدید خودکار هستند. در صورت تمایل برای غیر فعال سازی این قابلیت، می‌توانید به اپلیکیشن ایرانسل من مراجعه کنید.

برای لغو تمدید خودکار از طریق اپلیکیشن ایرانسل من کافیست با مراجعه به بخش خرید بسته افزایشی و سپس انتخاب گزینه‌ی بسته‌های افزایشی فعال با تمدید خودکار نسبت به لغو آن اقدام نمایید.

همراه اول

خدمات ارائه شده توسط همراه اول از طریق اپلیکیشن همراه من کاملا همانند نسخه‌ی وب آن است. با رفتن به وبسایت رسمی همراه اول می‌توانید به راحتی نسخه‌های اندروید و iOS اپلیکیشن همراه من را دریافت کنید.

بعد از اجرای اپلیکیشن همراه من می‌توانید با رفتن به بخش خدمات من در پایین صفحه و سپس رفتن به بخش اینترنت نوترینو بسته‌های اینترنتی موجود را مشاهده کنید. البته به یاد داشته باشید که مشترکان اعتباری همراه اول باید قبل از فعالسازی بسته‌های اینترنتی به میزان مطلوب حساب خود را شارژ کرده باشند. این موضوع در رابطه با مشترکان دائمی وجود ندارد.

این اپلیکیشن به طور کامل نسخه‌ی همراه وبسایت همراه اول به شمار می‌رود و ویژگی‌های جدیدی را ارائه نمی‌کند اما کار‌هایی نظیر دریافت شارژ، مشاهده‌ی صورتحساب‌های دوره‌ای، مشاهده‌ی میزان اینترنت مصرفی و پرداخت صورتحساب‌ها به صورت آنلاین از فعالیت‌هاییست که همراه من از آن‌ها پشتیبانی می‌کند.

تمدید خودکار بسته‌های همراه اول نیز به طور پیش فرض به دو صورت انجام می‌پذیرد که در بخش خرید بسته‌‌ی اینترنت همراه از طریق وبسایت به آن‌ها اشاره کرده بودیم.

رایتل

رایتل که خود را یکی از پیشگامان ارائه خدمات نوین در خصوص اینترنت موبایل می‌داند اقدام به عرضه‌ی اپلیکیشن رایتل من کرده است. اپلیکیشن رایتل من را می‌توانید از وبسایت رسمی رایتل دانلود کنید. این اپلیکیشن برای هر دو نسخه‌ی اندروید و iOS در دسترس است.

با استفاده از نرم افزار کاربردی رایتل من می‌توانید بسیاری از امور مربوط به سیمکارت خود را انجام دهید. مثل خرید شارژ، بسته‌ی اینترنت همراه و شور انگیز. همچنین می‌توانید از جزئیات حساب سیم‌کارت‌های رایتل خود مطلع شوید و میزان مصرف اینترنت خود را از طریق این اپلیکیشن بررسی کنید.

برای خرید بسته‌ها نیز کافیست اپلیکیشن را اجرا کنید و با حساب کاربری خود وارد شوید. از طریق بخش خرید بسته و سپس گزینه‌ی اینترنت همچون وبسایت رایتل اقدام به خرید کنید.

استفاده از کد دستوری USSD

سرویس USSD

ایرانسل

مشترکین ایرانسل می‌توانند به شماره گیری کد دستوری #۵*۵۵۵* نسبت به خرید بسته‌های اینترنتی همراه این اپراتور اقدام نمایند. به طور کلی برای کسب اطلاعات بیشتر نسبت به کد‌های دستوری ایرانسل به این لینک مراجعه کرده و اطلاعات کامل در زمینه‌ی کد‌های دستوری را مشاهده کنید.

همراه اول

مشترکین همراه اول می‌توانند برای فعالسازی بسته‌های اینترنتی آلفا+ (سرعت بدون مرز) از کد‌ دستوری #۱۰۰* استفاده کنند. همچنین برای بسته‌های آلفا+ بلند مدت علاوه بر استفاده از کد دستوری #۱۰۰* می‌توانند از کد دستوری #۱۰* نیز بهره‌مند شوند. برای کسب اطلاعات کامل درباره‌ی کد‌های دستوری همراه اول به این لینک مراجعه کنید و سپس به بخش بسته‌های آلفا+ بروید و در جدولی که تعبیه شده ویژگی هرکدام از بسته‌ها را مشاهده کنید.

رایتل

مشترکین رایتل نیز می‌توانند به راحتی کد دستوری #۱۴۲* را شماره گیری کنند و پس از مشاهده‌ی بسته‌های اینترنتی موجود یکی از آن‌ها را انتخاب کرده و نسبت به خرید آن‌ها اقدام کنند.

خرید بسته‌ی اینترنتی از طریق اپلیکیشن آپ و هف هشتاد

آپ

خرید بسته اینترنتی

یکی از اپلیکیشن‌هایی که می‌تواند کار مشترکان این سه اپراتور‌ را آسان کند، آپ نام دارد. با استفاده از اپلیکیشن آپ می‌توانید کار‌های مختلف نظیر خرید بلیت هواپیما، خرید شارژ، کارت به کارت، پرداخت قبوض، شرکت در خیریه‌ها و همچنین خرید بسته‌های اینترنتی همراه را انجام دهید.

برای خرید بسته‌ی اینترنت همراه از طریق اپلیکیشن آپ، بعد از نصب برنامه و دریافت کد فعالسازی که به شما پیامک داده می‌شود، باید به قسمت خرید شارژ اینترنت بروید. سپس در قسمت بالایی پکیج اینترنت را انتخاب کنید و شماره‌ تلفن خود را وارد کنید. در انتها اپراتور خود را مشخص کنید. بعد از آنکه روی گزینه‌ی استعلام می‌زنید، همه‌ی بسته‌های اینترنتی موجود اپراتور شما نمایش داده می‌شود. گزینه‌ی مطلوب خود را انتخاب کرده و آن را خریداری کنید.

هف هشتاد

خرید بسته اینترنتی

یکی دیگر از اپلیکیشن‌های کاربردی این روز‌ها هف هشتاد نام دارد. با استفاده از این اپلیکیشن می‌توانید بسیاری از کار‌ها را با سرعت بیشتری انجام دهید. از پرداخت قبوض گرفته تا خریداری بلیط هواپیما و همینطور خرید بسته‌های اینترنتی همراه.

برای خرید بسته‌های اینترنتی از طریق این اپلیکیشن، باید پس از دریافت کد فعالسازی از طریق پیام وارد حسابتان شوید. سپس از بین گزینه‌های موجود که به صورت یک دایره در وسط صفحه وجود دارد گزینه‌ی خرید بسته‌ی اینترنت را انتخاب کنید. سپس روی آن بزنید و وارد شوید. اپراتور خود را انتخاب کرده و سپس شماره‌ی تلفن همراه خود را در بخش مربوطه وارد کنید. سپس نوع دوره (روزانه، هفتگی، ماهانه و ...) و همچنین نوع بسته‌ی مورد نیازتان را از لیست مربوطه انتخاب کرده و در انتها با زدن گزینه‌ی تایید آن را خریداری کنید.

The post راهنمای روش های سریع و آسان برای خرید بسته های اینترنتی اپراتورها appeared first on دیجیاتو.

صفحه 1 از 13
12345678910 بعدی ...«